(Lucienne Boyer)

Lucienne Boyer (18 sierpnia 1901 – 6 grudnia 1983) była francuską diseuse i piosenkarką, najbardziej znaną z utworu „Parlez-moi d'amour”. Jej impresariem był Bruno Coquatrix. Według „New York Times” w latach 30. „panowała jako królowa nocnego życia Paryża”.

Urodziła się jako Émilienne-Henriette Boyer w dzielnicy Montparnasse w Paryżu. Dzięki melodyjnemu głosowi, pracując dorywczo jako modelka, w wieku 16 lat mogła zacząć śpiewać w kabaretach. Praca biurowa w jednym z prestiżowych paryskich teatrów otworzyła przed nią nowe możliwości i w ciągu kilku lat, występując pod pseudonimem Lucienne Boyer, śpiewała w najważniejszych paryskich music hallach. W 1927 roku Boyer wystąpiła na koncercie wielkiej gwiazdy, Félixa Mayola, gdzie zauważył ją amerykański impresario Lee Shubert, który natychmiast zaproponował jej kontrakt na Broadwayu. Boyer spędziła w Nowym Jorku dziewięć miesięcy, a w latach 30. wielokrotnie wracała tam oraz do Ameryki Południowej, by występować.

Do 1933 roku nagrała dla francuskiego oddziału Columbia Records wiele utworów, w tym swoją popisową piosenkę „Parlez-moi d'amour” (Mów mi o miłości). Utwór ten, napisany przez Jeana Lenoir, zdobył pierwszą w historii nagrodę Grand Prix du Disque Akademii Charlesa Cros.

Boyer straciła ojca, żołnierza, podczas I wojny światowej i musiała podjąć pracę w fabryce amunicji, aby pomóc rodzinie przetrwać.

W 1939 roku wyszła za mąż za piosenkarza kabaretowego Jacques'a Pills z bardzo popularnego duetu Pills et Tabet. Ich córka Jacqueline, urodzona 23 kwietnia 1941 roku, poszła w ich ślady, stając się bardzo odnoszącą sukcesy piosenkarką, która wygrała Konkurs Piosenki Eurowizji w 1960 roku.

W czasie II wojny światowej Boyer kontynuowała występy we Francji, jednak dla jej żydowskiego męża był to bardzo trudny czas. Po wyzwoleniu Francji przez siły alianckie jej kariera kabaretowa rozkwitła i przez kolejne trzydzieści lat cieszyła się lojalnością publiczności. W wieku 73 lat wystąpiła wraz z córką w słynnej paryskiej sali Olympia oraz pojawiła się w kilku francuskich programach telewizyjnych.

Zmarła w Paryżu i została pochowana na cmentarzu w Bagneux w Montrouge, niedaleko Paryża.

Źródło: Artykuł „Lucienne Boyer” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.