(Jim Raschke)

James Donald Raschke to amerykański emerytowany wrestler zawodowy, znany szerzej pod swoim ringowym pseudonimem Baron von Raschke.

Po udanej karierze w zapasach amatorskich i służbie w Armii Stanów Zjednoczonych, James Raschke rozpoczął karierę w wrestlingu zawodowym w 1966 roku w American Wrestling Association, początkowo jako sędzia. Wkrótce zaczął występować pod swoim prawdziwym nazwiskiem, wykorzystując swoją lokalną sławę z zapasów amatorskich. Z czasem zmienił imię ringowe na Barona von Raschke i twierdził, że pochodzi z Niemiec. Podczas walk wykonywał gęsi krok, a następnie stosował swój zabieg kończący znany jako „brainclaw” (chwyt za czaszkę). Wcześniej w karierze Von Raschke używał innego manewru kończącego, zwanego „pruskim uściskiem” (Prussian sleeper), który był dość złożoną wariacją tradycyjnego uścisku duszącego. Jego ówczesnym mottem było: „Mam rozkaz wygrać! Muszę wygrać! I wygram!”.

Przez lata 70. i początek lat 80. zdobył liczne tytuły w walkach singlowych i zespołowych w kilku terytoriach NWA i AWA, a także występował w WWWF, gdzie jego chwyt „claw” był w telewizji WWWF „cenzurowany” wielkim czerwonym znakiem X, ponieważ uznawano go za zbyt brutalny akt. Pod wodzą managera Freda Blassiego, najbardziej prestiżowy pojedynek Von Raschke w WWWF w latach 70. odbył się w marcu 1977 roku w Madison Square Garden w Nowym Jorku, gdzie walczył o tytuł mistrza świata wagi ciężkiej WWWF z Bruno Sammartino. Von Raschke przegrał walkę przez dyskwalifikację, gdy Sammartino zaplątał się w liny, a on odepchnął sędziego, wciąż trzymając głowę przeciwnika w swoim chwycie. Sammartino pokonał Von Raschke w rewanżu miesiąc później w Madison Square Garden, co było ostatnią udaną obroną tytułu Sammartino przed utratą pasa na rzecz Superstara Billy'ego Grahama.

W 1978 roku Von Raschke został uznany za pierwszego mistrza telewizyjnego NWA (tytuł Mid Atlantic Television został przemianowany).

W maju 1984 roku Raschke i The Crusher pokonali Jerry’ego Blackwella i Kena Paterę, zdobywając mistrzostwo zespołowe AWA (AWA World Tag Team Championship). Stracili pasy w sierpniu tego samego roku w walce z The Road Warriors.