Ben Barzman (Ben Barzman)

Ben Barzman (12 października 1910 – 15 grudnia 1989) był kanadyjskim dziennikarzem, scenarzystą i powieściopisarzem, wpisanym na czarną listę w erze maccartyzmu, najbardziej znanym ze scenariuszy do filmów „Powrót na Bataan” (1945), „El Cid” (1961) oraz „Błękitny Maks” (1966).

Urodził się w Toronto w prowincji Ontario w rodzinie żydowskiej. Był scenarzystą lub współautorem ponad 20 filmów, od „You're a Lucky Fellow, Mr. Smith” (1943) po „The Head of Normande St. Onge” (1975).

Podobnie jak wielu jego kolegów z branży filmowej, Barzman został wpisany na czarną listę przez Komisję ds. Działań Antyamerykańskich (HUAC).

Jego żona, Norma Barzman, należała do Komunistycznej Partii USA w latach 1943–1949. W 2014 roku wyznała ona w „Los Angeles Times”, że „należało być dumnym z przynależności do amerykańskiej partii komunistycznej w tamtych latach. Hitler najeżdżał Związek Radziecki, więc nie było powodów do bycia antyrosyjskim, byli naszymi sojusznikami”.

Para przeprowadziła się do Anglii, aby Barzman mógł pracować nad filmem „Give Us This Day” (znanym również jako „Christ in Concrete”, 1949). Po powrocie do Stanów Zjednoczonych, Edward Dmytryk – jeden z tzw. Hollywood Ten – złożył w 1951 roku przed HUAC zeznania na temat małżonków Barzmanów. „Aby uniknąć więzienia, wymienił nas i wiele innych osób” – powiedziała Norma Barzman w 2014 roku. W latach 50. rodzina przeniosła się do Paryża, gdzie ich przyjaciółmi byli m.in. Pablo Picasso, Yves Montand i Simone Signoret, a później do południowej Francji. Z powodu hollywoodzkiej czarnej listy Barzman nie został wymieniony w napisach do niektórych z filmów.

W latach 1954–1963 odebrano mu obywatelstwo amerykańskie. Jego żona, Norma, została pozbawiona paszportu w 1951 roku na siedem lat. Rodzina przebywała za granicą – w Londynie, Paryżu i Mougins – aż do 1976 roku; w tym czasie pisał on powieści oraz scenariusze do filmów francuskich i włoskich.

Barzman zmarł w Santa Monica w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych.

Pozostawił żonę, Normę Barzman, siedmioro dzieci (w tym reżysera Paolo Barzmana, scenarzystę Aarona Barzmana, artystkę wizualną Luli Barzman oraz profesora francuskiego uniwersytetu Johna Barzmana) oraz pięcioro wnuków.

Źródło: Artykuł „Ben Barzman” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.