Bruce Pittman (Bruce Pittman)

Bruce Pittman (ur. 4 lutego 1950) to kanadyjski reżyser filmowy i telewizyjny, najbardziej znany z reżyserii slashera z 1987 roku "Hello Mary Lou: Prom Night II".[1] Wyreżyserował również film z 1989 roku "Where the Spirit Lives", który zdobył nagrodę Gemini dla najlepszego filmu telewizyjnego oraz liczne nagrody międzynarodowe.

Jest członkiem Gildii Reżyserów Kanady[2] oraz Gildii Reżyserów Ameryki.

Wczesne życie i kariera

Urodził się w Toronto, Ontario, 4 lutego 1950 roku. Pittman uczęszczał do Park Lawn Public School, Royal York Collegiate i Kipling Collegiate w Etobicoke.[3]

W 1966 roku zrealizował swój pierwszy film studencki, który otrzymał wyróżnienie na Kodak Student Film Festival w Rochester, w stanie Nowy Jork.[3]

W tym samym roku rozpoczął pracę w Odeon Humber Theatre, ucząc się wszystkich aspektów dystrybucji filmowej.[3]

W latach 1968–1972 Pittman pracował w Famous Players w dziale reklamy, w firmie badawczej Communikon, będącej spółką zależną Paramount Pictures oraz w Allan King Associates, zajmując się dystrybucją niezależnych filmów. Otworzył również kino Revue Cinema w Toronto.[3]

Pittman rozpoczął profesjonalną karierę filmową w 1971 roku, kręcąc filmy dokumentalne o innych filmowcach: Freddiem Youngu i Johnie Frankenheimerze. W 1974 roku, wspólnie z Elwym Yostem i Jimem Hanleyem, był współtwórcą i producentem/reżyserem długo emitowanego programu TVOntario "Saturday Night At The Movies".[3]

Począwszy od 1977 roku Pittman zaczął reżyserować dramaty, tworząc serię trzydziestominutowych programów opartych na kanadyjskich opowiadaniach, z których jeden, "The Painted Door", został nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu krótkometrażowego. W 1984 roku wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film "The Mark Of Cain", a następnie "Confidential" i "Hello Mary Lou: Prom Night II", który 30 lat później stał się filmem kultowym.[3]

Przez kolejne 27 lat Pittman wyreżyserował 19 pełnometrażowych dramatów i seriali oraz 98 odcinków 27 seriali dla 12 północnoamerykańskich stacji telewizyjnych.[3]

Jego praca reżyserska zaowocowała 102 nominacjami do nagród i 57 wygranymi w Kanadzie i na świecie za jego filmy.[3]

Od 2004 roku pracuje wyłącznie nad 51 niezależnymi produkcjami dramatycznymi i dokumentalnymi.