Helena Ignez (Helena Ignez) - , Reżyser, Scenarzysta, Producent wykonawczy, Producent stowarzyszony, Producent znana z pracy przy takich projektach: «Belair» (2009), «Belair» (2009), «Hotel Atlântico» (2009), «Hotel Atlântico» (2009), «Estátua!» (2014),
Helena Ignez (ur. 23 maja 1942 r.) jest brazylijską aktorką i reżyserką.
Helena urodziła się w Salvadorze w stanie Bahia. Była na drugim roku studiów prawniczych, gdy zakochała się w teatrze i zdecydowała się studiować sztukę dramatyczną na Federalnym Uniwersytecie Bahii. W tamtym czasie scena teatralna w Bahii odcinała się od tradycyjnego teatru brazylijskiego, ulegając silnym wpływom młodej awangardy. Po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w krótkometrażowym filmie Glaubera Rocha pt. „Pátio”.
Helena wystąpiła w kilku filmach związanych z nurtem Cinema Novo, takich jak „A Grande Feira” (1961), „Assalto ao Trem Pagador” (1962) oraz „O Padre e a Moça” (1966), zanim zagrała Janete Jane w filmie Rogéria Sganzerli „O Bandido da Luz Vermelha”. Po tej produkcji wystąpiła w kilku najważniejszych filmach nurtu Cinema Marginal, który stał w bezpośredniej opozycji do cenionego przez krytyków Cinema Novo – najbardziej znaczącą była jej rola Ângeli Carne e Osso w filmie „A Mulher de Todos” (1969).
Była również partnerką finansową Rogéria Sganzerli oraz innego twórcy Cinema Marginal, Júlio Bressane'a, w krótkotrwałej, choć płodnej firmie produkcyjnej Belair. Między 1968 a 1970 rokiem Sganzerla i Ignez nakręcili wspólnie niemal tuzin filmów; byli małżeństwem i mieli dwoje dzieci, z których jedno, Djin Sganzerla, została aktorką.
Jako reżyserka Ignez stworzyła 7 filmów, z których najbardziej znanym jest „Luz das Trevas” (2010), sequel pełnometrażowego debiutu Sganzerli „O Bandido da Luz Vermelha” (1968).