Egon Brecher (Egon Brecher)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Egon Brecher (12 lutego 1880 – 12 sierpnia 1946) był urodzonym w Austro-Węgrzech aktorem i reżyserem, który przed wejściem do przemysłu filmowego pełnił funkcję dyrektora artystycznego w wiedeńskim Stadts Theatre.

Syn profesora, Brecher rozpoczął w 1900 roku studia filozoficzne na Uniwersytecie w Heidelbergu w Niemczech. Nie ukończył studiów, decydując się na karierę aktorską. Do 1910 roku występował na kilku scenach prowincjonalnych w Niemczech i Austrii, a następnie grał w Wiedniu w różnych produkcjach, w tym pod kierownictwem Josefa Jarno aż do 1921 roku.

W 1907 roku wraz z Siegfriedem Schmitzem oraz członkami klubu studenckiego „Theodor Herzl”, takimi jak Hugo Zuckermann i Oskar Rosenfeld, założył inicjatywę (która przetrwała około roku lub dwóch) mającą na celu wystawianie nowoczesnego teatru jidysz w języku niemieckim. W 1919 roku był współzałożycielem Freie Jüdische Volksbühne w Wiedniu – teatru jidysz, który istniał przez trzy lata.

Następnie, w 1921 roku, przeniósł się do Nowego Jorku, aby występować na Broadwayu. Pod koniec lat 20. XX wieku przeprowadził się do Hollywood, gdzie grał w obcojęzycznych wersjach amerykańskich filmów. W połowie lat 30. wystąpił w klasykach horroru, takich jak „Czarny kot”, „Wilkołak z Londynu”, „Czarny pokój”, „Znak wampira” i „Lalka diabła”, a także regularnie grał w filmach szpiegowskich lat 30. i 40. Jego słowiański akcent pozwalał mu otrzymywać role zarówno szlachetne, jak i złoczyńców. Jedną z jego największych ról ekranowych była rola w filmie „Tak ciemna noc” z 1946 roku. Zmarł później w 1946 roku w wieku 66 lat na zawał serca w Los Angeles w Kalifornii.