Jean Anouilh (Jean Anouilh)

Jean Marie Lucien Pierre Anouilh (23 czerwca 1910 – 3 października 1987) był francuskim dramaturgiem, którego kariera trwała pięć dekad. Choć jego twórczość obejmowała zarówno dramaty wysokiego kalibru, jak i absurdalne farsy, Anouilh najbardziej znany jest ze swojej sztuki „Antygona” z 1944 roku, adaptacji klasycznego dramatu Sofoklesa, która była postrzegana jako atak na rząd Vichy marszałka Pétaina. Jego sztuki są mniej eksperymentalne niż dzieła jego współczesnych, charakteryzują się wyraźnie zorganizowaną fabułą i elokwentnymi dialogami. Jeden z najbardziej płodnych pisarzy Francji po II wojnie światowej, duża część twórczości Anouilha porusza tematykę zachowania integralności w świecie moralnego kompromisu.

Anouilh urodził się w Cérisole, małej wiosce na obrzeżach Bordeaux, i miał przodków baskijskich. Jego ojciec, François Anouilh, był krawcem, a Anouilh utrzymywał, że odziedziczył po nim dumę z sumiennego rzemiosła. Możliwe, że swoje artystyczne skłonności zawdzięcza matce, Marie-Magdeleine, skrzypaczce, która uzupełniała skromne dochody rodziny, grając w sezonie letnim w orkiestrze kasyna w nadmorskim kurorcie Arcachon. Marie-Magdeleine pracowała w nocnych zmianach w orkiestrach music-hallowych, a czasami towarzyszyła przedstawieniom scenicznym, dając Anouilhowi wiele okazji do obserwowania przedstawień od kulis. Często uczęszczał na próby i prosił rezydentnych autorów o pozwolenie na czytanie scenariuszy do późna w nocy. Tutaj, w wieku 12 lat, po raz pierwszy spróbował swoich sił w pisaniu sztuk, choć jego najwcześniejsze prace nie zachowały się.

W 1918 roku rodzina przeniosła się do Paryża, gdzie młody Anouilh ukończył szkołę średnią w Lycée Chaptal. Jean-Louis Barrault, późniejszy wybitny francuski reżyser, był w tym samym czasie uczniem i wspomina Anouilha jako intensywną, nieco dandysa, który ledwo zwracał uwagę na chłopca o dwa lata młodszego od siebie. Został przyjęty na studia prawnicze na Sorbonie, ale nie będąc w stanie utrzymać się finansowo, po zaledwie 18 miesiącach porzucił je, aby podjąć pracę jako copywriter w agencji reklamowej Publicité Damour. Lubił tę pracę i wielokrotnie z sarkastycznym uznaniem wypowiadał się o lekcjach klasycznych cnót zwięzłości i precyzji języka, których nauczył się podczas pisania tekstów reklamowych. ...