Dżimi Hendriks (Jimi Hendrix)

Dżimi Hendriks (Jimi Hendrix) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Woodstock» (1970), «Woodstock» (1970), «Monterey Pop» (1968), «Monterey Pop» (1968), «George Harrison: Living in the Material World» (2011),

James Marshall "Jimi" Hendrix (urodzony jako Johnny Allen Hendrix; 27 listopada 1942 – 18 września 1970) był amerykańskim gitarzystą, wokalistą i autorem piosenek. Powszechnie uznawany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej wpływowych gitarzystów wszech czasów. W 1992 roku został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako członek swojego zespołu, The Jimi Hendrix Experience, a instytucja ta opisuje go jako „prawdopodobnie najwybitniejszego instrumentalistę w historii muzyki rockowej”.

Hendrix zaczął grać na gitarze w wieku 15 lat. W 1961 roku wstąpił do Armii Stanów Zjednoczonych, ale został zwolniony z następnym rokiem. Wkrótce potem przeniósł się do Clarksville, a następnie do Nashville w Tennessee i zaczął grać koncerty w Chitlin' Circuit, zdobywając miejsce w zespole akompaniującym Isley Brothers, a później z Little Richardem, z którym współpracował do połowy 1965 roku. Następnie grał z Curtisem Knightem i The Squires.

Hendrix przeniósł się do Anglii pod koniec 1966 roku, po tym jak basista Chas Chandler z The Animals został jego menedżerem. W ciągu kilku miesięcy utworzył swój zespół, The Jimi Hendrix Experience (z sekcją rytmiczną składającą się z basisty Noela Reddinga i perkusisty Mitcha Mitchella) i osiągnął trzy hity w pierwszej dziesiątce list przebojów w Wielkiej Brytanii: „Hey Joe”, „Purple Haze” i „The Wind Cries Mary”. Zdobył sławę w Stanach Zjednoczonych po swoim występie na Monterey Pop Festival w 1967 roku. Jego trzeci i ostatni album studyjny, Electric Ladyland (1968), stał się jego najbardziej komercyjnie udaną płytą i jego jedynym albumem na pierwszym miejscu listy Billboard 200 w USA. Hendrix, jako najlepiej zarabiający rockowy muzyk na świecie, był headlinerem festiwalu Woodstock w 1969 roku i Isle of Wight Festival w 1970 roku. Zmarł w Londynie w wyniku uduszenia spowodowanego barbituranami we wrześniu 1970 roku, w wieku 27 lat.

Hendrix inspirował się amerykańskim rock and rollem i elektrycznym bluesem. Preferował wzmacniacze z przesterowaniem o wysokiej głośności i wzmocnieniu, i odegrał kluczową rolę w popularyzacji wcześniej niepożądanych dźwięków powodowanych przez sprzężenie zwrotne wzmacniacza gitarowego. Był także jednym z pierwszych gitarzystów, którzy na szeroką skalę wykorzystywali urządzenia zmieniające barwę dźwięku w mainstreamowym rocku, takie jak zniekształcenie fuzz, Octavia, wah-wah i Uni-Vibe. Był pierwszym muzykiem, który użył efektów stereofonicznego fazowania w nagraniach. Holly George-Warren z Rolling Stone skomentowała: „Hendrix zapoczątkował wykorzystanie instrumentu jako elektronicznego źródła dźwięku. Gracze przed nim eksperymentowali ze sprzężeniem zwrotnym i zniekształceniami, ale Hendrix zamienił te efekty i inne w kontrolowany, płynny słownik, który był tak osobisty jak blues, od którego zaczął”.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Wikipedii Jimi Hendrix, na licencji CC-BY-SA, pełna lista współtwórców na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Dżimi Hendriks (Jimi Hendrix)

Cała filmografia Dżimi Hendriks (Jimi Hendrix)