Joe Besser (Joe Besser)

Joe Besser (właśc. Jessel Besser, ur. 12 sierpnia 1907 – zm. 1 marca 1988) był amerykańskim aktorem, komikiem i muzykiem, znanym z psotliwego poczucia humoru i postaci pełnych słabości. Najbardziej znany jest z krótkotrwałego występu jako członek The Three Stooges w krótkometrażowych filmach z lat 1957–59. Pamiętany jest również z ról telewizyjnych: jako Stinky, złośliwy, niedojrzały mężczyzna w The Abbott and Costello Show, oraz Jillson, woźny w The Joey Bishop Show. Ekscentryczny duet komediowy Olsen i Johnson, którego broadwayowskie rewia były pełne szybkiego tempa piosenek i nagłych czarnych scen, zatrudnił Joe Besser. Jego hałaśliwe interwencje idealnie pasowały do ich formatu, w którym mogło się zdarzyć wszystko. Praca Bessera zwróciła uwagę braci Shubertów, którzy podpisali z nim teatralny kontrakt. Columbia Pictures wykupiła Bessera z rąk Shubertów, a ten przeniósł się do Hollywood w 1944 roku, gdzie wprowadził swoją unikalną komediową postać do pełnometrażowych musicali. Besser występował także w krótkometrażowych komediach dla Columbia w latach 1949–1956.

Besser zastępował Lou Costello w radiu, u boku Buda Abbotta, a do lat 50. był już ugruntowanym członkiem stałej obsady Abbotta i Costello. Kiedy duet kręcił The Abbott and Costello Show dla telewizji, zatrudnili Joe Bessera do roli Oswalda "Stinky'ego" Davisa, złośliwego, głośnego dziecka ubranego w przesadnie duży strój Małego Lorda Fauntleroya, szorty i melonik z szerokim rondem. Pojawił się w pierwszym sezonie The Abbott and Costello Show. Besser został obsadzony w roli Yonkela, woźnicy rydwanu w niskobudżetowym filmie biblijnym Grzechy Jezabeli, w którym Paulette Goddard zagrała tytułową nikczemną królową.

Po śmierci Shempa Howarda na atak serca, Moe zasugerował, by on i jego kolega Larry Fine kontynuowali pracę jako "Dwóch Stoogesów". Szef studia Harry Cohen odrzucił tę propozycję. Chociaż Moe miał prawną zgodę na dopuszczanie nowych członków do zespołu, decydujący głos o każdym aktorze, który pojawi się w filmach studia, należał do kierownictwa Columbia, które nalegało na wykonawcę już związanego z Columbią, czyli Joe Bessera. W tamtym czasie Besser był jednym z niewielu komików, którzy wciąż kręcili komediowe krótkometrażówki w studiu.

Besser powstrzymał się od naśladowania Curly'ego czy Shempa. Kontynuował granie tej samej marudnej postaci, którą rozwijał przez całą swoją karierę. Miał w kontrakcie klauzulę zabraniającą nadmiernego bicia. Besser wspominał: „Zazwyczaj grałem postać, która sama oddawała ciosy”. Krótkometrażowe filmy z udziałem Stoogesów z Besserem były kręcone od wiosny 1956 do końca 1957 roku. Jego kadencja w zespole Stoogesów zakończyła się, gdy Columbia zamknęła dział komedii krótkometrażowych 20 grudnia 1957 roku. Producent i reżyser Jules White nakręcił wystarczająco dużo materiału na 16 komedii, które były wydawane w odstępach kilku miesięcy do czerwca 1959 roku, a Sappy Bull Fighters okazały się ostatnią premierą.

Joe Besser został znaleziony martwy w swoim domu w wieku 80 lat i stwierdzono, że zmarł na niewydolność serca.