Eddie Quillan (Eddie Quillan) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Grapes of Wrath» (1940), «Grona gniewu» (1940), «Viva Las Vegas» (1964), «Viva Las Vegas» (1964), «Mutiny on the Bounty» (1935),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Edward „Eddie” Quillan (31 marca 1907 – 19 lipca 1990) był amerykańskim aktorem filmowym, którego kariera rozpoczęła się w dzieciństwie na scenach wodewilowych i w kinie niemym, a trwała aż do ery telewizyjnej lat 80.
Pierwszy występ filmowy Quillana miał miejsce w krótkometrażowej komedii Up and at 'Em z 1922 roku. Następnie wystąpił w krótkometrażowej komedii The Love Sundae z 1926 roku u boku aktorki Alice Day.
Quillan pozostawał popularnym aktorem głównych i drugoplanowych ról przez całą erę kina dźwiękowego. Wystąpił w takich znanych filmach jak Bunt na okręcie z 1935 roku z Clarkiem Gablem, Charlesem Laughtonem i Franchotem Tone'em, Młody pan Lincoln z 1939 roku u boku Henry’ego Fondy i Alice Brady, jako Connie Rivers w ekranizacji powieści Johna Steinbecka Gniew z 1940 roku w reżyserii Johna Forda u boku Henry’ego Fondy, a także w filmach Alaska Highway oraz It Ain't Hay z 1943 roku u boku komediowego duetu Abbott i Costello.
Lekka osobowość ekranowa Quillana była widoczna w musicalach klasy B, komediach, a w latach 40. nawet w serialach. W 1948 roku producent Columbia Pictures, Jules White, połączył Quillana z weteranem komedii filmowej Wallym Vernonem w serii krótkometrażowych form komediowych. White kładł w tych filmach nacisk na ekstremalną komedię fizyczną, a Vernon i Quillan stworzyli zgrany zespół, z entuzjazmem angażując się w slapstickowe gagi i wygłupy. Seria była emitowana do 1956 roku.
Pod koniec lat 50. Quillan zaczął przechodzić do medium telewizyjnego, a w latach 60. często pojawiał się jako gość w takich serialach jak Show Andy’ego Griffitha, Petticoat Junction, Perry Mason oraz w około pięciu odcinkach komedii z elementami horroru Rodzina Addamsów. W latach 1964–1965 regularnie występował w sitcomie z Anthonym Franciosą pt. Valentine's Day, a od 1968 do 1971 roku grał rolę Eddiego Edsona w dramacie telewizyjnym Julia u boku aktorki Diahann Carroll.
W latach 50. i 60. Quillan nadal występował w filmach pełnometrażowych, jednak w coraz mniejszych i często epizodycznych rolach. Jednym z zauważalnych występów z tego okresu była rola Sandy’ego w musicalu Brigadoon z 1954 roku w reżyserii Vincente Minnelli. Quillan pojawił się również w niepodpisanej w napisach roli pana Cassidy’ego w ekranizacji Hello, Dolly! z 1969 roku w reżyserii Gene’a Kelly’ego. Wystąpił jako pan Hewlett w serialu Moi trzej synowie (1961) oraz jako Angus Evans w westernowej przygodowej serii telewizyjnej Strzelec.
W latach 70. Quillan gościł w tak różnorodnych serialach jak Mannix, Oto Lucy, Chico i człowiek oraz Baretta. Po zapoznaniu się i zaprzyjaźnieniu z aktorem i reżyserem Michaelem Landonem, zagrał liczne role epizodyczne w popularnym serialu telewizyjnym Domek na prerii. W latach 80. Quillan występował również w reżyserowanych przez Landona serialach Autostrada do nieba oraz Ojciec Murphy. Ostatni raz pojawił się na ekranie telewizyjnym w odcinku kryminalnego serialu Matlock z 1987 roku.