Paco de Lucía (Paco de Lucía)

Francisco Sánchez Gómez (21 grudnia 1947 – 25 lutego 2014), znany jako Paco de Lucía, był hiszpańskim wirtuozem gitary flamenco, kompozytorem i producentem muzycznym. Jako jeden z głównych przedstawicieli nowego stylu flamenco, był jednym z pierwszych gitarzystów flamenco, którzy sięgnęli po muzykę klasyczną i jazzową. Richard Chapman i Eric Clapton, autorzy książki „Guitar: Music, History, Players”, opisują de Lucíę jako „tytańską postać w świecie gitary flamenco”, a Dennis Koster, autor „Guitar Atlas, Flamenco”, określa go jako „jednego z najwybitniejszych gitarzystów w historii”.

De Lucía był znany ze swojej szybkiej i płynnej techniki picado (biegi palcowe). Mistrz kontrastu, często zestawiał picado i rasgueado (uderzenia flamenco) z bardziej subtelną grą i słynął z dodawania do swoich kompozycji abstrakcyjnych akordów i dźwięków skali o wpływach jazzowych. Te innowacje odegrały kluczową rolę w rozwoju tradycyjnego flamenco i ewolucji nowego flamenco oraz fuzji Latin jazz od lat 70. XX wieku. Otrzymał uznanie za swoje nagrania z flamencowym śpiewakiem Camarónem de la Isla w latach 70., nagrywając dziesięć albumów, które uważa się za jedne z najważniejszych i najbardziej wpływowych w historii flamenco.

Do najbardziej znanych nagrań de Lucíi należą „Río Ancho” (później połączone z „Mediterranean Sundance” Ala Di Meoli), „Entre dos aguas”, „La Barrosa”, „Ímpetu”, „Cepa Andaluza” i „Gloria al Niño Ricardo”. Współpraca z gitarzystami Johnem McLaughlinem, Alem Di Meolą i Larrym Coryellem pod koniec lat 70. przyniosła mu szerszą popularność poza Hiszpanią. W 1981 roku de Lucía założył Paco de Lucía Sextet z braćmi, śpiewakiem Pepe de Lucíą i gitarzystą Ramónem de Algeciras, a w 1990 roku współpracował z jazzowym pianistą Chickiem Coreą przy albumie „Zyryab”. W 1992 roku wystąpił na żywo na Expo '92 w Sewilli, a rok później na Plaza Mayor w Madrycie. Współpracował również z gitarzystą Juanem d'Anyelicą przy jego albumie „Cositas Buenas”. Po 2004 roku znacznie ograniczył występy publiczne, wycofał się z pełnych tras koncertowych i zazwyczaj dawał kilka koncertów rocznie, głównie w Hiszpanii i Niemczech oraz na europejskich festiwalach w miesiącach letnich.

Paco de Lucía urodził się 21 grudnia 1947 roku jako Francisco Sánchez Gómez w Algeciras, w prowincji Kadyks, w południowej Hiszpanii. Był najmłodszym z pięciorga dzieci flamencowego gitarzysty Antonio Sánchez Pecino i matki pochodzącej z Portugalii, Lúcii Gomes; jego braćmi są flamencowy śpiewak Pepe de Lucía i flamencowy gitarzysta Ramón de Algeciras (obecnie zmarły).

Grając na ulicach jako chłopiec, w Algeciras było wielu Paco i Pablo. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej każde z tych dzieci o powszechnych imionach było określane w następujący sposób: „Imię dziecka”, (syn lub córka) „Imię Matki”, lub w jego przypadku „Paco (syn) Lúcii”. Później, po nauczeniu się gry na gitarze i zadaniu wymyślenia sposobu na reklamowanie się, chcąc uhonorować swoją portugalską matkę Lúcię Gomes, przyjął pseudonim Paco de Lucía. ...

Źródło: Artykuł „Paco de Lucía” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.