Sali Forrest (Sally Forrest) - znana z pracy przy takich projektach: «Till the Clouds Roll By» (1946), «Till the Clouds Roll By» (1946), «Whirlpool» (1950), «Wir» (1950), «While the City Sleeps» (1956),
Sally Forrest (właściwie Katherine Feeney) była amerykańską aktorką filmową, teatralną i telewizyjną lat 40. i 50. XX wieku. Forrest rozpoczęła karierę filmową w latach 40. jako tancerka chóru w musicalach MGM. Zadebiutowała aktorsko w filmie „Niechciana”, napisanym i wyprodukowanym przez Idę Lupino. Kontrowersyjny temat filmu – macierzyństwo poza małżeństwem – przedstawiał surowe i pozbawione sentymentów spojrzenie na sytuację, która rzadko była poruszana przez Hollywood w tamtych czasach. Forrest wystąpiła w jeszcze dwóch projektach Lupino: „Nigdy się nie bój” i „Twarda, szybka i piękna”, a także w innych filmach noir, w tym „Mystery Street” w reżyserii Johna Sturgesa i „Miasto śpi” w reżyserii Fritza Langa. Jej muzyczne doświadczenie i szkolenie jako tancerki jazzowej i baletowej przyniosły jej role w musicalach przejściowych, które zakończyły złoty wiek MGM; najbardziej znanym był „Excuse My Dust”.
Większość jej filmów powstała na podstawie kontraktu z MGM, które dbało o reputację rodzinnej rozrywki, ale RKO, kierowane przez ekscentrycznego i kontrolującego Howarda Hughesa, stanowiło zupełnie inne wyzwanie twórcze. „Syn Sinbada”, obecnie film kultowy, był jednym z wielu jego ukochanych projektów, w które osobiście się angażował, w tym w przeprojektowywanie skąpych kostiumów gwiazdy. Z każdym próbą Forrest zauważała, że jej kostium do tańca haremowego stopniowo znika, aż ledwo spełniał wymogi Kodeksu Produkcyjnego Filmu [potrzebne źródło].
W 1953 roku, po przeprowadzce do Nowego Jorku z mężem, pisarzem i producentem Milo Frankiem (który został zatrudniony na stanowisko szefa castingu w CBS), jej praca filmowa przekształciła się w teatr i telewizję. Wystąpiła na Broadwayu w „Świątecznym swędzeniu”, a także w ważnych produkcjach scenicznych „Diabeł wcielony”, „Przystanek autobusowy”, „Jak wam się podoba” i „No No Nanette”. Później wróciła do Hollywood i kontynuowała pracę w RKO i Columbia Pictures. Jej ostatnim filmem był „Miasto śpi” z 1956 roku, kryminał, w którym wystąpili Dana Andrews, Rhonda Fleming, Vincent Price i jej częsta współpracowniczka Ida Lupino.