Mike McCready (Mike McCready)

Michael David McCready (ur. 5 kwietnia 1966 r.) jest amerykańskim muzykiem, który pełni funkcję gitarzysty prowadzącego w amerykańskim zespole rockowym Pearl Jam, który współzałożył. Był również członkiem projektów pobocznych, takich jak Flight to Mars, Temple of the Dog, Mad Season oraz The Rockfords.

McCready urodził się w Pensacoli na Florydzie w USA, lecz krótko po jego narodzinach rodzina przeprowadziła się do Seattle. W dzieciństwie jego rodzice puszczali Hendrixa i Santanę, podczas gdy jego rówieśnicy słuchali KISS i Aerosmith; McCready często grał na bongo. W wieku 11 lat kupił swoją pierwszą gitarę i zaczął brać lekcje, dążąc do naśladowania Gene’a Simmonsa z zespołu KISS poprzez wystawianie języka.

Niedługo potem zespół Shadow rozpadł się, a McCready na pewien czas stracił zainteresowanie gitarą, zanim ostatecznie dołączył do innej grupy o nazwie Love Chile. Jego kolega z liceum, Stone Gossard, usłyszał zespół, docenił grę McCready'ego i zapytał, czy chciałby dołączyć do grupy, którą właśnie formował. Obaj współpracowali i zrekrutowali basistę Jeffa Amenta. Wraz z perkusistą Dave'em Krusenem (którego później zastąpili kolejno Matt Chamberlain, Dave Abbruzzese, Jack Irons, a obecnie Matt Cameron) oraz Eddiem Vedderem, stworzyli zespół Pearl Jam (pierwotnie znany jako Mookie Blaylock).

To właśnie w tym czasie McCready objął centralną rolę w projekcie Temple of the Dog, który łączył członków zespołów Soundgarden i Pearl Jam. Pierwszym doświadczeniem Mike'a w studiu nagraniowym była sesja albumu Temple of the Dog, w tym epickie, trwające ponad 4 minuty solo w utworze „Reach Down”. Według perkusisty Matta Camerona, w połowie nagrywania solówki słuchawki McCready'ego spadły mu z głowy i resztę utworu zagrał, nie słysząc podkładu. McCready do dziś uważa ten utwór za swoje największe osiągnięcie.

Pod koniec 1991 roku, wraz z wydaniem albumu „Ten”, Pearl Jam stało się jednym z najsłynniejszych nowoczesnych zespołów. McCready często grał solówki, nadając muzyce bluesowy sznyt (pod wpływem Stevie’ego Raya Vaughana). Styl gry McCready'ego ma zazwyczaj agresywny, bluesowy charakter, a on sam nigdy nie gra tej samej solówki dwa razy. Jego wykonania utworów na żywo charakteryzują się nieco innymi solówkami ze względu na zamiłowanie do improwizacji, a czasem funduje on publiczności pełną improwizację. Na koncertach jest niezwykle energiczny – często biega po scenie, wchodzi w interakcję z tłumem, rzuca kostkami i gra solówki z gitarą za głową.