Grandmaster Flash (Grandmaster Flash)

Grandmaster Flash (Grandmaster Flash) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Made» (2001), «Zrobione!» (2001), «2022 Rock & Roll Hall of Fame Induction Ceremony» (2022), «Rock & Roll Hall of Fame – ceremonia 2022» (2022), «The Rise of the Red Hot Chili Peppers: Our Brother, Hillel» (2026),

Grandmaster Flash (urodzony jako Joseph Robert Saddler 1 stycznia 1958 roku na Barbadosie) to muzyk hip-hopowy i DJ, jeden z pionierów hip-hopowego DJ-ingu, techniki „cutting” oraz miksowania.

Rodzina Saddlera wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, a on sam dorastał w Bronxie. Zaangażował się w najwcześniejszą nowojorską scenę DJ-ską w Queensbridge, uczęszczając na imprezy organizowane przez ówczesne osobistości nurtu. Ucząc się od Pete'a Jonesa i Kool Herca, wykorzystywał dwie kopie tej samej płyty oraz dwa gramofony, ale wprowadził zręczną manualną edycję za pomocą miksera, aby wyeksponować „break” (wyizolowany rytm perkusyjny) – standardowe odtwarzanie płyty było przerywane, by nałożyć na nie break, który mógł być powtarzany poprzez przełączanie kanałów w mikserze podczas cofania drugiej płyty. Szybkość i zręczność, których to wymagało, wyjaśniały, dlaczego Saddler został nazwany Flashem, choć przydomek ten otrzymał w szkole z powodu koleżeństwa z innym chłopakiem o imieniu Gordon (od Flasha Gordona). Wynalazł on również technikę początkowo zwaną „cutting”, którą Grand Wizard Theodore rozwinął później w scratching (AMG).

Flash grał na nielegalnych imprezach, a także współpracował z takimi raperami jak Kurtis Blow i Lovebug Starski. Pod wpływem Raya Chandlera pod koniec lat 70. założył własną grupę. Pierwszymi członkami byli Cowboy (Keith Wiggins), Melle Mel (Melvin Glover) i Kid(d) Creole (Nathaniel Glover), co stworzyło skład Grandmaster Flash & the 3 MCs. Do grupy dołączyło krótko dwóch innych raperów, których zastąpili na stałe Rahiem (Guy Todd Williams, wcześniej w Funky Four) i Scorpio (Eddie Morris, występujący również jako Mr. Ness), tworząc zespół Grandmaster Flash & the Furious Five. Szybko zyskując uznanie dzięki swoim biegłym rapom, Grandmaster Flash & the Furious Five zapoczątkowali MCing oraz freestyle'owe bitwy, a także stworzyli niektóre z podstawowych fraz używanych w MCingu. Od 1978 roku występowali w klubie Disco Fever w Bronxie.

Po podpisaniu w 1980 roku kontraktu z wytwórnią Sugar Hill Records przez Joe Robinsona, wydali liczne single, zdobyli złotą płytę za utwór „Freedom” i ruszyli w trasy koncertowe. Klasyczny utwór „The Adventures of Grandmaster Flash on the Wheels of Steel”, wydany w 1981 roku, był najlepszą prezentacją ich umiejętności (łącząc elementy „Another One Bites the Dust” zespołu Queen, „Good Times” grupy Chic oraz sample z „Rapture” zespołu Blondie), choć w tamtym czasie był ich najmniej udanym singlem. Największym hitem grupy okazało się „The Message” (1982), wyprodukowane przez wewnętrznego producenta Sugar Hill, Cliftona „Jiggsa” Chase'a, który w mniej niż miesiąc zdobył status platynowej płyty. W 1983 roku Flash pozwał Sugar Hill z powodu niewypłacania tantiem, a w 1984 roku grupa podzieliła się na frakcję Flasha i Mela, zanim całkowicie się rozpadła. Flash, Kid Creole i Rahiem podpisali kontrakt z Elektra Records, podczas gdy pozostali kontynuowali działalność jako „Grandmaster Melle Mel & the Furious Five” (Mel pojawił się zresztą w utworze Chaki Khan „I Feel for You”). W 1987 roku zjednoczyli się na koncert charytatywny i wydali jeden album, po czym ponownie się rozstali. Kolejne, pewnego rodzaju, reaktywowanie zespołu miało miejsce w 1994 roku, choć Cowboy zmarł w 1989 roku z przedawkowania narkotyków w wyniku uzależnienia od cracku.

Najważniejsze dzieła Grandmaster Flash (Grandmaster Flash)

Cała filmografia Grandmaster Flash (Grandmaster Flash)