Edna Mej Oliver (Edna May Oliver)

Edna Mej Oliver (Edna May Oliver) - znana z pracy przy takich projektach: «Alice in Wonderland» (1933), «Alice in Wonderland» (1933), «Little Women» (1933), «Little Women» (1933), «Cimarron» (1931),

Edna May Oliver (9 listopada 1883 – 9 listopada 1942) była amerykańską aktorką teatralną i filmową. W latach 30. XX wieku była jedną z najbardziej znanych aktorek charakterystycznych w amerykańskich filmach, często grając kąśliwe, niezamężne kobiety.

Urodziła się jako Edna May Nutter w Malden, Massachusetts. Córka Idzie May i Charlesa Edwarda Nuttera, Edna była potomkinią szóstego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Johna Quincy’ego Adamsa. Już w młodym wieku wykazywała zainteresowanie sceną i w wieku 14 lat porzuciła szkołę, aby realizować swoje ambicje w teatrze.

Pomimo porzucenia tradycyjnej edukacji, Edna kontynuowała naukę sztuk performatywnych, w tym dykcji i gry na fortepianie. Jedną z jej pierwszych prac było bycie pianistką w orkiestrze składającej się wyłącznie z kobiet, która koncertowała po Ameryce na przełomie wieków. Do 1917 roku odniosła sukces na Broadwayu w hitowej sztuce "Oh, Boy". Do 1923 roku pojawiła się w swoim pierwszym filmie. Edna May Oliver wydawała się stworzona do grania klasyków literatury amerykańskiej i brytyjskiej. Jednymi z jej najbardziej pamiętnych ról filmowych były adaptacje dzieł Charlesa Dickensa. Chociaż niektórzy opisywali ją jako przeciętną lub o "końskiej twarzy", komediowy talent Edny May Oliver dodawał jej postaciom pięknego, ironicznego ciepła. Zazwyczaj powierzano jej mniej prestiżowe role, takie jak niezamężne kobiety, ale grała je z taką duszą, dowcipem i głębią, że do dziś pozostaje jedną z najbardziej lubianych aktorek charakterystycznych Hollywood. Dobrym przykładem jej komediowego talentu jest film "Śmiej się i wzbogacaj" (1931). Znajdujemy w nim rolę o charakterze niemal autobiograficznym, kobiety z dumą wywodzącej się z Bostonu, która wyszła za mąż "poniżej swojego statusu". W miarę rozwoju fabuły, zostaje zaproszona na galę towarzyską pomimo swoich skromnych warunków. Podczas gali upija się. Z figlarnym wdziękiem Edna May wydaje się wykorzystywać tę rolę, aby delikatnie wyśmiewać samą siebie. Jej lekko pijana postać chwyta się pochlebstw i, nawiązując do swojej starej rodziny z Nowej Anglii, dumnie oznajmia każdemu, kto chce słuchać: "Jestem Cranston. To wszystko wyjaśnia!". W rzeczywistości Edna May Oliver była Nutter, i być może to wszystko wyjaśnia.

Edna May Oliver wyszła za mąż za maklera giełdowego Davida Pratta w 1928 roku, ale małżeństwo zakończyło się rozwodem pięć lat później. W 1939 roku otrzymała nominację do Oscara za rolę drugoplanową jako Wdowa McKlennar w filmie "Bębny wzdłuż Mohawk" (1939). To miał być jeden z jej ostatnich filmów. Miss Oliver zachorowała w sierpniu 1942 roku. Chociaż na krótko wydawała się wracać do zdrowia, ponownie została przyjęta do szpitala Cedars of Lebanon w Los Angeles w październiku. Jej droga przyjaciółka, aktorka Virginia Hammond, przyleciała z Nowego Jorku, aby czuwać przy jej łóżku. Edna May Oliver zmarła w swoje 59. urodziny, 9 listopada 1942 roku. Virginia Hammond była przy niej i powiedziała: „Odeszła, nie zdając sobie nigdy sprawy z powagi swojego stanu. Po prostu spokojnie zasnęła”.

Najważniejsze dzieła Edna Mej Oliver (Edna May Oliver)

Cała filmografia Edna Mej Oliver (Edna May Oliver)