Bénabar (Bénabar)

Bénabar (Bénabar) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Indochine, une révolution musicale» (2024), «Indochine, une révolution musicale» (2024), «Les Enfoirés 2026 - La ballade des Enfoirés» (2026), «Les Enfoirés 2026 - La ballade des Enfoirés» (2026), «Serge Lama, le dernier rappel» (2025),

Bruno Nicolini (ur. 16 czerwca 1969), znany bardziej jako Bénabar, to francuski autor tekstów i piosenkarz, którego można porównać do Vincenta Delerma i innych artystów jego pokolenia. Podobnie jak wielu z nich, inspirowany był twórczością Georges'a Brassensa, Renauda, Jacques'a Higelina, a także Toma Waitsa. Jego piosenki opisują codzienne wydarzenia z humorem i czułym cynizmem. Na jego twórczość wpływa francuska piosenka autorska (chanson), a duży nacisk kładziony jest na fortepian lub akordeon, a także na typowe francuskie zespoły dęte (brass band) w najbardziej optymistycznych utworach. Ten gatunek muzyczny jest bardzo typowo francuski i wyróżnia się na tle innych tym, że kładzie się w nim nacisk na docenienie tekstu i jest związany ze specyficzną kulturą współczesnych „guinche” (slangowe określenie na „guinguette”) cenioną przez bobos i innych.

Bénabar rozpoczął swoją karierę w kinie, pracując jako asystent przy filmie „Le Brasier” (1991), zanim wyreżyserował trzy krótkometrażowe filmy: „Nada Lezard” (1991), „José Jeannette” (1992) i „Sursum corda” (1994). Następnie zwrócił się ku muzyce, współpracując przez pewien czas ze swoim przyjacielem Patcholem, który nadał mu pseudonim (Bénabar będąc „verlanem” Barnabé, imienia, którego używał na scenie). Wraz z „Les associés” przez kilka lat śpiewał w małych lokalach we Francji, Belgii i Szwajcarii, zanim wydał album „Bénabar” (2001), który wystarczająco podniósł jego popularność, aby został supportem Henriego Salvadora. Został nominowany do nagrody Odkrycie Roku na „Victoires de la musique 2003”, ale jej nie zdobył. W 2004 roku, po udanej premierze „Les risques du métier”, otrzymał nagrodę za „album chanson/variété” roku. Jego kolejny album „Reprise des négociations” sprzedawał się lepiej niż poprzednie: według Le Figaro, Bénabar osiągnął 4. miejsce pod względem sprzedaży płyt we Francji, z przychodem 2,18 miliona euro w 2006 roku. W 2007 roku zdobył nagrody dla „grupy lub artysty roku” oraz „oryginalnej piosenki roku” (za „Le dîner”).

Ma dwóch braci, Patricka i Sébastiena. Ma syna, urodzonego w 2004 roku, o imieniu Manolo, oraz córkę, urodzoną w 2009 roku.

Bénabar jest członkiem charytatywnego zespołu Les Enfoirés od 2007 roku.

Źródło: Artykuł „Bénabar” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Bénabar (Bénabar)

Cała filmografia Bénabar (Bénabar)