(Andrey Kravchuk)

(Andrey Kravchuk) - Director, Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «Admiral» (2008), «Admirał» (2008), «Viking» (2016), «Viking» (2016), «Once In The Desert» (2022),

Andriej Jurjewicz Krawczuk (ros. Андре́й Ю́рьевич Кравчу́к; ur. 13 kwietnia 1962 w Leningradzie) – rosyjski reżyser filmowy i telewizyjny oraz scenarzysta, najbardziej znany z filmów „Włoch” (2005) i „Admirał” (2008).

Krawczuk był bliski ukończenia pracy magisterskiej z matematyki, gdy poznał filmowców Aleksieja Germana i Władimira Wengierowa, a German znalazł mu pracę jako asystenta reżysera Jefima Gribowa przy kręceniu „Jedziemy do Ameryki” w 1992 roku. Pod koniec zdjęć Krawczuk zdecydował się porzucić matematykę i zostać filmowcem, i został przyjęty do Instytutu Kinematografii i Telewizji w Sankt Petersburgu. Po ukończeniu studiów pracował w rosyjskiej telewizji, mówiąc: „Telewizja w Rosji jest dziś najbardziej dostępną drogą do profesjonalnego tworzenia filmów”. W latach 1992–2001 napisał i wyreżyserował: filmy „Indonezja – moja miłość”, „Odbicia i Cienie”, „Wieczór i Poranek” oraz „Bożonarodzeniowa Tajemnica”; dokumenty „Dzieci w Kraju Reform”, „Cło” i „Marlen Szpindler”; oraz odcinki serialu telewizyjnego „Ulica rozbitych latarni” i miniserialu telewizyjnego „Agent Bezpieczeństwa Narodowego”. W 2002 roku wyreżyserował film „Czarny Kruk” i dokument „Semen Aranowicz: Ostatni Kadr”, będący hołdem dla dokumentarzysty Semena Aranowicza, u którego studiował w Instytucie Kinematografii i Telewizji.

Gdy rosyjska gospodarka załamała się w 1999 roku, a wielu osieroconych dzieci zostało zmuszonych do życia na ulicach, scenarzysta Andriej Romanow podszedł do Krawczuka z artykułem prasowym o sierocie, który nauczył się czytać, aby znaleźć swoją matkę. Obaj zaczęli współpracować w 2000 roku, a Krawczuk, który wcześniej nakręcił krótki film dokumentalny o domach dziecka, postanowił zaadaptować tę historię na film „Włoch” (oryg. „Italianetz”).

Najważniejsze dzieła (Andrey Kravchuk)

Cała filmografia (Andrey Kravchuk)