Manuel de Oliveira (Manoel de Oliveira)

Manuel de Oliveira (Manoel de Oliveira) - Screenplay, Director, Editor, , Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «Lisbon Story» (1994), «Lisbon Story» (1994), «To Each His Own Cinema» (2007), «Kocham kino» (2007), «Abraham's Valley» (1993),

Manoel de Oliveira urodził się w Porto, w Portugalii, 11 grudnia 1908 roku, jako syn Francisco José de Oliveiry i Cândidy Ferreiry Pinto. Jego rodzina była zamożnymi przemysłowcami. Oliveira chodził do szkoły w Galicji, w Hiszpanii, a jego celem jako nastolatka było zostanie aktorem. W wieku 20 lat zapisał się do szkoły aktorskiej prowadzonej przez włoskiego filmowca Rino Lupo, ale zmienił zdanie po obejrzeniu dokumentu Waltera Ruttmanna „Berlin: Symfonia miasta”. To skłoniło go do wyreżyserowania swojego pierwszego filmu, również dokumentu, zatytułowanego „Douro, Faina Fluvial” (1931). Zagrał również w drugim portugalskim filmie dźwiękowym „A Canção de Lisboa” (1933). Jego pierwszy pełnometrażowy film powstał znacznie później, w 1942 roku. „Aniki-Bóbó”, portret dzieci ulicy w Porto, okazał się porażką komercyjną w momencie premiery, a jego wartość została dostrzeżona dopiero z czasem. Ta niepowodzenie zmusiło Oliveirę do porzucenia innych projektów filmowych, w które był zaangażowany, i do poświęcenia się prowadzeniu rodzinnej winnicy. Powrócił na scenę filmową w 1956 roku z filmem „Artysta i miasto”, który stanowił przełom w koncepcji kina Oliveiry. W 1963 roku „O Acto de Primavera” (Rytuał wiosny), dokument przedstawiający coroczny dramat pasyjny, okazał się przełomem w jego karierze. Wkrótce potem powstał „A caça” (Polowanie), ponury film fabularny, który kontrastował z radosnym tonem jego poprzedniego dokumentu. Pomimo powszechnego uznania, jakim cieszyły się oba filmy, powrócił na reżyserski fotel dopiero w latach 70. Od 1990 roku (kiedy skończył 82 lata) realizuje co najmniej jeden film rocznie. Oliveira powiedział, że kręci filmy dla samej przyjemności, niezależnie od reakcji krytyków. Prowadzi spokojne życie z dala od fleszy, pomimo licznych wyróżnień, takich jak te przyznawane na festiwalach filmowych w Cannes, Wenecji i Montrealu. Otrzymał dwa Złote Lwy za całokształt twórczości w 1985 i 2004 roku oraz Złotą Palmę za całokształt twórczości w 2008 roku.

Najważniejsze dzieła Manuel de Oliveira (Manoel de Oliveira)

Cała filmografia Manuel de Oliveira (Manoel de Oliveira)