Martin Mull (Martin Mull)

Martin Mull (Martin Mull) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Mrs. Doubtfire» (1993), «Pani Doubtfire» (1993), «Jingle All the Way» (1996), «Świąteczna Gorączka» (1996), «The Player» (1992),

Ekscentryczny komik Martin Mull urodził się w Chicago w stanie Illinois jako najstarszy z trojga dzieci, a wychowywał się w Ohio. Blondyn o niebieskich oczach i smutnym, opadającym wąsie po raz pierwszy zetknął się ze sztuką, rozwijając swoje wrodzone talenty malarskie. Aby opłacić czesne w szkole artystycznej, zaczął organizować zespoły muzyczne. W tym samym czasie odkrył, że stand-up jest kolejnym sposobem na uwolnienie jego kreatywności.

Wczesne uznanie Martina jako humorysty zaowocowało kontraktem nagraniowym, a z biegiem lat został on kilkukrotnie nominowany do nagrody Grammy za szereg ekscentrycznych albumów komediowych. Jego znakiem rozpoznawczym i źródłem uroku był suchy, pozbawiony emocji sposób mówienia oraz mdły, skrajnie konserwatywny wygląd, który maskował przebiegłą, błyskotliwą i niezwykle nowoczesną filozofię.

Zyskując popularność w latach 70., w końcu przebił się do telewizji dzięki kultowej parodii opery mydlanej „Mary Hartman, Mary Hartman” (1976), w której grał Gartha Gimble’a – gwałtownego męża znęcającego się nad żoną, którego kara przyszła w postaci aluminiowej choinki, na którą został nadziany w domowej szafie. Martin był tak popularny w tym serialu, że „zmartwychwstał” w spin-offie „Fernwood 2 Night” (1977) jako brat bliźniak, Barth Gimble, współprowadzący lokalny program telewizyjny wraz z postacią Jerry’ego Hubbarda graną przez Freda Willarda.

Po tym szczycie popularności Martin stał się pożądanym gościem w programach typu talk-show, nie wspominając o programach rozrywkowych i filmach telewizyjnych. Spróbował swoich sił jako producent i odtwórca głównej roli we własnym sitcomie „Domestic Life” (1984), ale serial nie odniósł sukcesu. Przez lata wnosił swój specyficzny rodzaj wesołości również do filmów – niektóre z nich były całkiem udane, jak „FM” (1978), „Serial” (1980), „Tatuś w domu” (1983) oraz „Clue” (1985), w którym wcielił się w postać pułkownika Musztardy w tweedowym ubraniu. Większość pozostałych produkcji była jednak albo schematycznymi numerami, albo zwyczajnymi bzdurami, jak w „Take This Job and Shove It” (1981), „Rented Lips” (1988), który sam napisał i wyprodukował, „Cutting Class” (1989), „Far Out Man” (1990) z Cheech & Chong oraz „Mr. Write” (1994).

Pierwszą pasją Martina zawsze była sztuka, a prace tego uznanego artysty multimedialnego były wystawiane w galeriach na całym świecie. Jest również autorem książki „Painting, Drawing and World”, która stanowi kompilację jego dziesięcioletniej twórczości. Mull jest żonaty z kompozytorką i muzyczką Wendy, z którą ma córkę. – Mini biografia IMDb autorstwa: Gary’ego Brumburgha

Najważniejsze dzieła Martin Mull (Martin Mull)

Cała filmografia Martin Mull (Martin Mull)