Binnie Barnes (Binnie Barnes)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Gittel Enoyce "Binnie" Barnes (ur. 25 maja 1903, zm. 27 lipca 1998), późniejsza Gertrude Maude Barnes, była angielską aktorką.

Urodziła się w Islington, jako córka żydowskiego ojca i włoskiej matki, i wychowywała się w wierze żydowskiej. Pracowała na farmie i w szpitalu jako praktykantka. Następnie została tancerką salonową i partnerką sceniczną Texa McLoda. Później występowała w kabaretach i rewii.

Zaczęła karierę aktorską w filmach w 1923 roku, pojawiając się w krótkim filmie wyprodukowanym przez Lee De Foresta w jego procesie dźwiękowym Phonofilm. Jej kariera filmowa kontynuowana była w Wielkiej Brytanii, a następnie w Hollywood, aż do 1973 roku, kiedy to zagrała swoją ostatnią rolę w komedii „40 Carats”. Jej najbardziej znanym filmem był prawdopodobnie „Prywatne życie Henryka VIII” (1933), z Charlesem Laughtonem w roli tytułowej, a Barnes jako Katarzyna Howard.

Była żoną producenta filmowego Mike’a Frankovicha i została obywatelką amerykańską. Adoptowali troje dzieci.

Zmarła z przyczyn naturalnych w wieku 95 lat w Beverly Hills w Kalifornii w 1998 roku, pozostawiając troje dzieci, w tym kierownika produkcji Mike’a Frankovicha Jr. i producenta Petera Frankovicha. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale.

Opis powyżej pochodzi z artykułu Binnie Barnes na Wikipedii, licencjonowanego na zasadach CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.