Michał Schulc (Michael Schultz)

Schultz urodził się w Milwaukee, Wisconsin, jako syn Katherine Frances (z domu Leslie), robotnicy fabrycznej, i Leo Schultza, Amerykanina pochodzenia niemieckiego, który był agentem ubezpieczeniowym.

Po studiach licencjackich na Uniwersytecie Wisconsin-Madison i Uniwersytecie Marquette, studiował na Uniwersytecie Princeton, gdzie w 1966 roku wyreżyserował swój pierwszy spektakl – produkcję „Czekając na Godota”. Dołączył do Negro Ensemble Company w 1968 roku, co doprowadziło go na Broadway w 1969 roku. Przełomem okazała się reżyseria sztuki Lorraine Hansberry „To Be Young, Gifted and Black”, którą w 1972 roku wystawił również w telewizji.

Wczesne projekty filmowe Schultza łączyły komedię z głębokim komentarzem społecznym („Honeybaby, Honeybaby” i „Cooley High”), osiągając szczyt w komedii zespołowej „Car Wash” (1976) i „Which Way Is Up?” (1977) z Richardem Pryor w roli głównej.

W 1978 roku Schultz objął reżyserię musicalu „Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band” z największym budżetem powierzonym dotychczas czarnoskóremu reżyserowi filmowemu. Jednak po premierze projekt okazał się porażką komercyjną i artystyczną. Schultz wyreżyserował później takie znane filmy jak „Scavenger Hunt” (1979), „Carbon Copy” (1981) i „Disorderlies” (1987).

Ostatnio Schultz pracował w telewizji, reżyserując pilotażowe odcinki seriali o wyrafinowanym stylu, takich jak „Młody Indiana Jones” i „Picket Fences”, a także dużą liczbę filmów produkowanych na potrzeby telewizji.

W 1991 roku Schultz został wprowadzony do Galerii Sław Czarnych Filmowców.