(Paul Butterfield)

Paul Vaughn Butterfield (17 grudnia 1942 – 4 maja 1987) był amerykańskim grającym na harmonijce bluesmanem, wokalistą i liderem zespołu. Po początkowej nauce gry na flecie klasycznym zainteresował się harmonijką bluesową. Eksplorował scenę bluesową w rodzimym Chicago, gdzie poznał Muddy’ego Watersa i innych wielkich mistrzów bluesa, którzy zachęcali go i dawali możliwość udziału w jam sessions. Wkrótce zaczął występować z innymi entuzjastami bluesa, Nickiem Gravenitesem i Elvinem Bishopem.

W 1963 roku założył Paul Butterfield Blues Band, który nagrał kilka sukcesywnych albumów i cieszył się popularnością na koncertowych i festiwalowych szlakach pod koniec lat 60., występując m.in. w Fillmore West w San Francisco, Fillmore East w Nowym Jorku, na Monterey Pop Festival oraz na Woodstocku. Zespół był znany z łączenia elektrycznego bluesa z Chicago z rockową energią oraz z pionierskich wykonań i nagrań z nurtu jazz fusion. Grupa była również jednym z pierwszych zintegrowanych rasowo zespołów bluesowych. Po rozpadzie grupy w 1971 roku Butterfield kontynuował trasowanie i nagrywanie z zespołem Paul Butterfield's Better Days, ze swoim mentorem Muddy’m Watersem oraz z członkami grupy roots-rockowej The Band. Wciąż nagrywając i występując, Butterfield zmarł w 1987 roku w wieku 44 lat w wyniku przypadkowego przedawkowania narkotyków.

Krytycy muzyczni docenili wypracowanie przez niego oryginalnego stylu, który plasuje go wśród najbardziej znanych grających na harmonijce bluesmanów. W 2006 roku został wprowadzony do Blues Hall of Fame. Butterfield wraz z pierwszymi członkami Paul Butterfield Blues Band zostali wprowadzeni do Rock and Roll Hall of Fame w 2015 roku. Oba gremia podkreśliły jego umiejętności gry na harmonijce oraz wkład w przybliżenie muzyki bluesowej młodszej i szerszej publiczności.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Paul Butterfield”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.