(Benn W. Levy) - Screenplay, Dialogue, Additional Dialogue, znany z pracy przy tego typu projektach: «Blackmail» (1929), «Blackmail» (1929), «The Old Dark House» (1932), «Stary mroczny dom» (1932), «The Informer» (1929),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Benn Wolfe Levy (7 marca 1900 – 7 grudnia 1973) był członkiem Parlamentu reprezentującym Partię Pracy w Izbie Gmin Parlamentu Zjednoczonego Królestwa, a także odnoszącym sukcesy dramaturgiem. Uczęszczał do Repton School i University College w Oksfordzie i służył w wojsku podczas obu wojen światowych.
Przed wejściem do polityki Levy był odnoszącym sukcesy dramaturgiem, który pisał również scenariusze filmowe. Najbardziej znany ze swoich scenariuszy stworzył we współpracy z R. C. Sherriffem do makabrycznego filmu grozy Jamesa Whale’a „Stary Dom” (1932) na podstawie powieści „Benighted” (1927) J. B. Priestleya. Wcześniej był autorem dialogów do filmu „Szantaż” (1929) w reżyserii Alfreda Hitchcocka, który był pierwszym brytyjskim filmem dźwiękowym. Levy wyreżyserował jeden film, „Damy lorda Cambera” (1932), który był jedynym filmem wyprodukowanym przez Hitchcocka, którego sam nie wyreżyserował.
Levy został po raz pierwszy wybrany w wyborach powszechnych w 1945 roku w okręgu wyborczym Eton i Slough i zrezygnował z mandatu w wyborach powszechnych w 1950 roku. Politycznie Levy znajdował się po lewej stronie Partii Pracy i został aktywnym członkiem Kampanii za Rozbrojenie Nuklearne. Jako sympatyk ruchu syjonistycznego sprzeciwiał się również polityce sekretarza stanu ds. zagranicznych Ernesta Bevina wobec Palestyny i Izraela.
Jako poseł Levy podjął nieudaną próbę zniesienia teatralnej cenzury w Wielkiej Brytanii, a pod koniec życia był głównym autorem raportu sprzeciwiającego się argumentom za cenzurą przedstawionymi przez lorda Longforda, przeciwnika pornografii. Był żonaty przez ponad 40 lat z amerykańską aktorką filmową i teatralną Constance Cummings; mieli jedną córkę i jednego syna.