Ken Hutchison (Ken Hutchison) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Ladyhawke» (1985), «Zaklęta w sokoła» (1985), «Gandhi» (1982), «Gandhi» (1982), «Straw Dogs» (1971),
Ken Hutchison, jeden z najzdolniejszych aktorów charakterystycznych swojego pokolenia, był stratą dla Hollywood, ale zyskiem dla brytyjskiej telewizji. Urodzony w Szkocji, dzięki przystojnym rysom twarzy i zawadiackiemu wyrazowi oblicza, miał zagwarantowaną karierę w rolach drugoplanowych, jednak jego skłonność do ryzyka zaprowadziła go na wczesnym etapie kariery do mrocznych, złoczyńców. Sam Peckinpah obsadził go w roli jednego z złowrogich mieszkańców wioski w filmie „Słomiane psy” (1971), gdzie jego postać gwałci Susan George i bierze udział w krwawym finale filmu. Peckinpah polubił aktora i obaj oddawali się wspólnej pasji do picia podczas zdjęć, co często irytowało otoczenie. Wkrótce Hutchison otrzymał rolę w filmie z Robertem Mitchumem „Gniew Boży” (1972), lecz była to jego jedyna szansa na wielki sukces w kinie. To, co dokładnie poszło nie tak, pozostaje kwestią sporną. Niektórzy twierdzą, że obawiał się sukcesu i w ostatniej chwili się wycofał. Niezależnie od tego, czy jest to prawda, z pewnością nie pomogło jego nieobliczalne zachowanie, które sprawiło, że dyrektorzy studiów zaczęli obawiać się ponownego angażowania go do ról.
Powrócił do Wielkiej Brytanii i kontynuował karierę jako nieznany szerokiej publiczności, lecz zdumiewający aktor charakterystyczny. Wystąpił w dwóch filmach Johna Mackenziego z serii „Play For Today”, opartych na scenariuszach Petera McDougalla. W „Just Another Saturday” (1975) wcielił się w rolę głównego rzezimieszka z Orange Lodge, a w „Just a Boys' Game” (1979) zagrał Dancera Dunnichy’ego – nieodpowiedzialnego łobuza, który żył dla alkoholu i unikania obowiązków, co zdawało się być odbiciem jego prywatnego oblicza. W tamtym czasie Hutchison był filarem brytyjskich seriali kryminalnych, pojawiając się w takich produkcjach jak „Shoestring” (1979), „Target” (1977) i „Jemima Shore Investigates” (1983), a także w „The Sweeney” (1974). W rzeczywistości zagrał również głównego antagonistę w filmie „Sweeney 2” (1978), jednak scenariusz dawał mu niewiele okazji do zaprezentowania kunsztu aktorskiego. W 1978 roku BBC obsadziło go w roli Heathcliffa w ekranizacji „Wichrowych Wrzosów”, w której genialnie oddał surową magię tej postaci.
W latach 80. pojawiał się rzadziej, choć miał stałą rolę szefa w dziecięcym serialu „Murphy's Mob” (1982). Od tego czasu występował w takich produkcjach jak „The Bill” (1984). Jego największą siłą jest niesamowita umiejętność naśladowania akcentów oraz doskonałe wyczucie komizmu, ale potrafi również w mistrzowski sposób emanować groźbą. Dzięki magnetycznej obecności ekranowej, Hutchison od dawna zasługuje na uznanie jako skarb brytyjskiego dramatu – talent, który we własnym kraju rzadko był doceniany.