Cab Calloway (Cab Calloway)

Cab Calloway (Cab Calloway) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Blues Brothers» (1980), «Blues Brothers» (1980), «The Cincinnati Kid» (1965), «Cincinnati Kid» (1965), «Grass» (1999),

Cabell „Cab” Calloway III (25 grudnia 1907 – 18 listopada 1994) był amerykańskim wokalistą jazzowym i liderem zespołu.

Calloway był mistrzem energicznego śpiewu scatowego i od początku lat 30. do końca lat 40. kierował jednym z najpopularniejszych afroamerykańskich big bandów w Stanach Zjednoczonych. W zespole Callowaya występowali tacy muzycy jak trębacze Dizzy Gillespie i Adolphus „Doc” Cheatham, saksofońiści Ben Webster i Leon „Chu” Berry, wirtuoz gitary z Nowego Orleanu Danny Barker oraz basista Milt Hinton. Calloway występował aż do śmierci w 1994 roku w wieku 86 lat.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Cab Calloway w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Cab Calloway (Cab Calloway)

Cała filmografia Cab Calloway (Cab Calloway)