Barbara Bosson (Barbara Bosson)

Barbara Bosson, nominowana do nagrody Emmy za rolę w serialu „Murder One” (1995), wychowała się w Belle Vernon w Pensylwanii, małym górniczym miasteczku oddalonym o około 30 mil na południe od Pittsburgha. Jako nastolatka przeprowadziła się z rodziną na Florydę, gdzie uczęszczała do szkoły średniej Boca Ciega High School w Gulfport. Po ukończeniu szkoły została przyjęta na wydział dramatu Carnegie Tech w Pittsburghu (obecnie Carnegie Mellon). Gdy jednak Bosson dowiedziała się, że czesne byłoby zbyt dużym obciążeniem dla jej rodziców, zdecydowała się przeprowadzić do Nowego Jorku. Utrzymywała się dzięki różnorodnym pracom – pracowała jako sekretarka, asystentka produkcji telewizyjnej, Playboy Bunny i w innych zawodach – jednocześnie studiując aktorstwo pod kierunkiem Miltona Katselasa i Herberta Berghofa oraz komedię muzyczną u Worda Bakera. Sześć lat później, pracując jako sekretarka w ACT (American Conservatory Theater), Bosson ponownie przemyślała swoje perspektywy. Często rozmawiała z różnymi kierownikami wydziałów dramatu, w tym z Earlem Gisterem, szefem wydziału dramatu na Carnegie Tech. Uznała, że nie jest za późno na realizację marzeń i poprosiła Gistera o przesłuchanie. Ten zgodził się. Bosson nie pamięta już samego przesłuchania, ale przekonało ono Gistera, aby przyjął ją do szkoły i pomógł w znalezieniu stypendium. W ten sposób w wieku 26 lat została najstarszą studentką pierwszego roku na Carnegie Tech. Podczas studiów Bosson poznała swojego przyszłego męża, Stevena Bochco (za którego wyszła za mąż dopiero wiele lat później), a także Bruce'a Weitza i Charlesa Haida, z którymi później wystąpiła w serialu „Hill Street Blues” (1981). Podczas przerwy letniej w Carnegie Tech dostała pracę w San Francisco w grupie improwizacyjnej „The Committee”. Za zgodą Gistera pozostała w grupie, z którą występowała przez trzy lata. Bosson była pięciokrotnie nominowana do nagrody Emmy w kategorii Najlepsza Aktorka Wspierająca w serialu dramatycznym za rolę Fay Furillo w nagradzanym Emmy serialu „Hill Street Blues” (1981). Będąc innowacyjną kucharką, Bosson uprawiała własne zioła i warzywa. Lubiła jeździć na nartach, rozwiązywać krzyżówki i tańczyć. Bosson nienawidziła również diet, które bezskutecznie stosowała przez 25 lat. Bosson miała dwoje dzieci z Bochco i mieszkała w Los Angeles.