Katarzyna Spaak (Catherine Spaak)

Catherine Spaak (3 kwietnia 1945 – 17 kwietnia 2022) była francusko-włoską aktorką i piosenkarką.

Spaak spędziła większość swojej kariery we Włoszech, gdzie stała się gwiazdą nastolatek. W wieku od 15 do 18 lat wystąpiła w roli głównej w co najmniej 12 filmach. Jako dorosła, od połowy lat 60. do początku lat 80., pojawiła się w wielu komediach i kilku dramatach. Większość z nich powstała dla włoskiego przemysłu filmowego, choć niektóre były produkcjami hollywoodzkimi lub międzynarodowymi. Do jej najważniejszych tytułów należą: „Krąg miłości” (1964, reż. Roger Vadim), „Mężczyzna, kobieta i pieniądze” (1965, z Marcello Mastroiannim), „Niesamowita armia Brancaleone” (1966, scenariusz Age & Scarpelli), „Zdrada po włosku” (1966), „Hotel” (1967), komedia erotyczna „Rozpustnik” (1969), „Dziennik telefonistki” (1969, z Claudią Cardinale), dramat „Dziewięć ogonów kota” (1971, scenariusz i reżyseria Dario Argento), film z nurtu nunsploitation „Opowieść o zakonnicy” (1973), kontrowersyjny „Moja droga niewolnica” (1973), western „Twarda jazda” (1975), „Niedzielni kochankowie” (1980) oraz „Miele di donna” (1981).