(Kallie Knoetze)

(Kallie Knoetze) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Bomber» (1982), «Bomber» (1982),

Jako amator Knoetze sześciokrotnie walczył z przyszłym zawodowym mistrzem świata, rodakiem Gerrie Coetzeem, wygrywając po trzy walki.[1]

Knoetze został zawodnikiem w 1976 roku i rozpoczął karierę od sześciu kolejnych zwycięstw przez KO. W siódmej walce został zdyskwalifikowany w starciu z Reinaldo Raulem Gorosito, a w ósmej przegrał decyzją punktową po dziesięciu rundach z Coetzeem.

Od późnego 1976 do 1979 roku odniósł 11 kolejnych zwycięstw, w tym zrewanżował się Gorosito za wcześniejszą porażkę, wygrywając decyzją po dziesięciu rundach (była to jedyna walka w tej serii, która trwała pełny dystans), oraz znokautował amerykańskiego olimpijczyka Duane’a Bobicka i byłego rywala Muhammada Ali, Richarda Dunna.

W 1979 roku był sklasyfikowany jako trzeci zawodnik wagi ciężkiej na świecie i walczył w eliminacji o wakujący pas mistrza WBA w wadze ciężkiej, ale przegrał z kolejnym amerykańskim olimpijczykiem, Johnem Tate, przez KO w ósmej rundzie. W drugiej eliminacji Coetzee pokonał Leona Spinksa, a następnie sam przegrał z Tate o tytuł WBA.

Knoetze nigdy więcej nie walczył o poważny tytuł. Rozegrał jeszcze siedem walk, wygrywając cztery i przegrywając trzy, zanim zakończył karierę w 1981 roku po przegranej przez KO w drugiej rundzie z Robbiem Williamsem.

W latach 1979–1991 Knoetze wystąpił w czterech filmach, a jego najbardziej znaną rolą była rola głównego antagonisty, Rosco Dunna, byłego skorumpowanego boksera zawodowego, który został sierżantem wojskowym, w przeboju Buda Spencera z 1982 roku, Bomber.

Najważniejsze dzieła (Kallie Knoetze)

Cała filmografia (Kallie Knoetze)