Hari Enfield (Harry Enfield) - , Screenplay, Producer znany z pracy przy tego typu projektach: «Kevin & Perry Go Large» (2000), «Chłopaki na Ibizie» (2000), «The Itch of the Golden Nit» (2011), «The Itch of the Golden Nit» (2011), «Scottish Mussel» (2015),
Henry Richard Enfield (ur. 30 maja 1961) to angielski komik, aktor, scenarzysta i reżyser. Znany jest przede wszystkim ze swojej pracy telewizyjnej, w tym programów „Harry Enfield's Television Programme” i „Harry & Paul”, a także z kreacji i wcielania się w postacie komediowe, takie jak Kevin – nastolatek, Loadsamoney, Smashie i Nicey, The Scousers, Tim Nice-But-Dim i pan „Nie Chcesz Robić Tego w Ten Sposób”.
Urodził się w Horsham, Sussex, jako najstarszy z czwórki dzieci (i jedyny syn) Edwarda Enfielda, angielskiego dziennikarza telewizyjnego, radiowego i prasowego oraz prezentera, i jego żony, Deirdre Jenkins. Rodzina Enfieldów wywodzi się od dziewiętnastowiecznego filantropa Edwarda Enfielda.
Uczęszczał do prywatnej szkoły Arundale School w Pulborough, Dorset House School, Worth School, Collyer's Sixth Form College (wszystkie w West Sussex) oraz Uniwersytetu w Yorku, gdzie był członkiem Derwent College i studiował politykę. Mieszkał w squacie w Hackney i przez pewien czas pracował jako dostawca mleka.
Enfield po raz pierwszy zwrócił na siebie szeroką uwagę publiczną, występując w programie „Saturday Live” na Channel 4, wcielając się w kilka różnych postaci stworzonych wspólnie z Paulem Whitehouse’em. Postacie te szybko weszły do świadomości narodowej. Wśród nich byli Stavros, grecki właściciel baru kebab z niepoprawną angielszczyzną, oraz Loadsamoney, arogancki tynkarz, który nieustannie chwalił się swoimi zarobkami. Postać Loadsamoney powstała w reakcji na politykę ówczesnego rządu Thatcher, i wzięła życie własne w ręce, samplując piosenki „Money, Money” z musicalu „Kabaret” oraz „Money, Money, Money” zespołu ABBA, co zaowocowało hitem w 1988 roku i wyprzedaną trasą koncertową. W maju 1988 roku lider Partii Pracy, Neil Kinnock, użył określenia „loadsamoney” do krytyki polityki rządu konserwatywnego, a dziennikarze zaczęli mówić o „mentalności loadsamoney” i „gospodarce loadsamoney”.
Jako kontrast dla Loadsamoney, Enfield i Whitehouse stworzyli Geordie „Bugger-All-Money”, a w 1988 roku Enfield pojawił się jako obie te postacie podczas Koncertu Urodzinowego 70. Nelson Mandeli na stadionie Wembley. Z czasem Whitehouse i Enfield zaniepokojili się tym, że Loadsamoney jest postrzegany w pozytywnym świetle, a nie jako figura satyryczna, i dali go przejechać podczas programu Comic Relief Red Nose Day, opuszczając studio po wręczeniu prowadzącemu, Lenniemu Henry’emu, „największego czeku tej nocy” – fizycznie ogromnego czeku na dziesięć pensów. Enfield stworzył „Tory Boya”, postać przedstawiającą młodego męskiego członka Parlamentu (MP) Partii Konserwatywnej.