Hari Enfield (Harry Enfield)

Henry Richard Enfield (ur. 30 maja 1961) to angielski komik, aktor, scenarzysta i reżyser. Znany jest przede wszystkim ze swojej pracy telewizyjnej, w tym programów „Harry Enfield's Television Programme” i „Harry & Paul”, a także z kreacji i wcielania się w postacie komediowe, takie jak Kevin – nastolatek, Loadsamoney, Smashie i Nicey, The Scousers, Tim Nice-But-Dim i pan „Nie Chcesz Robić Tego w Ten Sposób”.

Urodził się w Horsham, Sussex, jako najstarszy z czwórki dzieci (i jedyny syn) Edwarda Enfielda, angielskiego dziennikarza telewizyjnego, radiowego i prasowego oraz prezentera, i jego żony, Deirdre Jenkins. Rodzina Enfieldów wywodzi się od dziewiętnastowiecznego filantropa Edwarda Enfielda.

Uczęszczał do prywatnej szkoły Arundale School w Pulborough, Dorset House School, Worth School, Collyer's Sixth Form College (wszystkie w West Sussex) oraz Uniwersytetu w Yorku, gdzie był członkiem Derwent College i studiował politykę. Mieszkał w squacie w Hackney i przez pewien czas pracował jako dostawca mleka.

Enfield po raz pierwszy zwrócił na siebie szeroką uwagę publiczną, występując w programie „Saturday Live” na Channel 4, wcielając się w kilka różnych postaci stworzonych wspólnie z Paulem Whitehouse’em. Postacie te szybko weszły do świadomości narodowej. Wśród nich byli Stavros, grecki właściciel baru kebab z niepoprawną angielszczyzną, oraz Loadsamoney, arogancki tynkarz, który nieustannie chwalił się swoimi zarobkami. Postać Loadsamoney powstała w reakcji na politykę ówczesnego rządu Thatcher, i wzięła życie własne w ręce, samplując piosenki „Money, Money” z musicalu „Kabaret” oraz „Money, Money, Money” zespołu ABBA, co zaowocowało hitem w 1988 roku i wyprzedaną trasą koncertową. W maju 1988 roku lider Partii Pracy, Neil Kinnock, użył określenia „loadsamoney” do krytyki polityki rządu konserwatywnego, a dziennikarze zaczęli mówić o „mentalności loadsamoney” i „gospodarce loadsamoney”.

Jako kontrast dla Loadsamoney, Enfield i Whitehouse stworzyli Geordie „Bugger-All-Money”, a w 1988 roku Enfield pojawił się jako obie te postacie podczas Koncertu Urodzinowego 70. Nelson Mandeli na stadionie Wembley. Z czasem Whitehouse i Enfield zaniepokojili się tym, że Loadsamoney jest postrzegany w pozytywnym świetle, a nie jako figura satyryczna, i dali go przejechać podczas programu Comic Relief Red Nose Day, opuszczając studio po wręczeniu prowadzącemu, Lenniemu Henry’emu, „największego czeku tej nocy” – fizycznie ogromnego czeku na dziesięć pensów. Enfield stworzył „Tory Boya”, postać przedstawiającą młodego męskiego członka Parlamentu (MP) Partii Konserwatywnej.