Izabela Renołd (Isabelle Renauld) - znana z pracy przy takich projektach: «Vidocq» (2001), «Vidocq» (2001), «Eternity and a Day» (1998), «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (1998), «The Fugitives» (1986),
Isabelle Renauld (ur. 24 listopada 1966 w Saint-Malo, Ille-et-Vilaine) – francuska aktorka. W latach 1985–1987 uczyła się w szkole teatralnej Nanterre Amandiers, prowadzonej przez Patrice’a Chéreau. W styczniu 2010 roku została odznaczona tytułem Kawalera Orderu Sztuki i Literatury.
Urodzona w Saint-Malo, jako córka farmaceuty i badaczki IFOP, jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 5 lat. Wychowywała się z matką i siostrą, która była od niej starsza o 3 lata. Szybko rozwinęła pasję do teatru i w wieku 16 lat postanowiła opuścić Bretanię, aby poświęcić się aktorstwu w Paryżu. Została przyjęta na „kurs wolny” w Cours Florent w 1984 roku, gdzie poznała Pierre’a Romansa, który zachęcił ją do próby dostania się do szkoły Nanterre Amandiers, którą prowadził wraz z Patrice’m Chéreau. Udało jej się przejść selekcję, do obsady Patrice’a Chéreau przyjęto tylko dwudziestu najlepszych kandydatów. Swoje rzemiosło doskonaliła pod okiem Agnès Jaoui, Vincenta Péresa, Valerii Bruni Tedeschi, Bruno Todeschiniego i Marca Cittiego.
Tam poznała Laurenta Maleta, który został jej partnerem i ojcem jej syna, Théo.
W 1990 roku otrzymała rolę Isabelle w filmie *L'Opération Corned-Beef* u boku Jeana Reno i Christiana Claviera. Zyskała uznanie w 1996 roku dzięki skandalicznemu *Parfait Amour!* Catherine Breillat, za który otrzymała nagrodę Prix Michel-Simon.
Rok później, w 1997 roku, poznała Theo Angelopoulosa i zagrała w filmie *Wieczność i jeden dzień*, który zdobył Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes w 1998 roku.
Wystąpiła w trzech filmach François Dupeyrona w latach 1999, 2001 i 2003 (*Co to jest życie?*, *Pan Ibrahim i kwiaty Koranu* oraz *Dom oficerów*), dwóch filmach Philippe’a Lioreta w 2006 i 2011 roku (*Spokojnie, wszystko dobrze* i *Wszystkie nasze pragnienia*) oraz dwóch filmach Catherine Breillat.
Mieszka w Paryżu, ale często wraca do Saint-Malo, aby "naładować baterie" i ponownie połączyć się z korzeniami.
Źródło: Artykuł "Isabelle Renauld" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.