(Frank McCourt)

(Frank McCourt) - Creator, Book, Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «Angela's Ashes» (1999), «Prochy Angeli» (1999), «Angela's Christmas» (2017), «Święta Angeli» (2017), «Angela's Christmas Wish» (2020),

Francis McCourt był irlandzko-amerykańskim nauczycielem i pisarzem. Zdobył Nagrodę Pulitzera za książkę „Popioły Angeli”, tragikomiczną autobiografię opowiadającą o nędzy i ubóstwie jego dzieciństwa. W październiku 1949 roku, w wieku 19 lat, McCourt opuścił Irlandię. Zaoszczędził pieniądze z różnych prac, w tym jako dostawca telegramów i ukradł je jednej ze swoich pracodawczyń, lichwiarki, po jej śmierci. Popłynął statkiem z Cork do Nowego Jorku. Ksiądz, którego poznał na statku, zapewnił mu zakwaterowanie i pracę w hotelu Biltmore w Nowym Jorku. Zarabiał około 26 dolarów tygodniowo i wysyłał 10 dolarów swojej matce do Limerick. Do Nowego Jorku dołączyli do niego bracia Malachy i Michael, a później także ich matka Angela. W 1951 roku McCourt został powołany do wojska podczas wojny koreańskiej i wysłany do Bawarii na dwa lata, początkowo do tresury psów, a następnie jako urzędnik. Po zwolnieniu z armii amerykańskiej wrócił do Nowego Jorku, gdzie wykonywał szereg prac na dokach, w magazynach i w bankach.

Korzystając ze świadczeń edukacyjnych dla weteranów (GI Bill), McCourt przekonał władze Uniwersytetu Nowojorskiego do przyjęcia go, twierdząc, że jest inteligentny i dużo czyta; przyjęto go na roczny okres próbny pod warunkiem utrzymania średniej ocen B. Ukończył Uniwersytet Nowojorski w 1957 roku z tytułem licencjata z literatury angielskiej. Uczył w sześciu nowojorskich szkołach, w tym w McKee Vocational and Technical High School, Ralph R. McKee CTE High School na Staten Island, New York City College of Technology w Brooklynie, Stuyvesant High School, Seward Park High School, Washington Irving High School oraz High School of Fashion Industries, wszystkie w Manhattan. W 1967 roku uzyskał tytuł magistra na Brooklyn College, a pod koniec lat 60. spędził 18 miesięcy na Trinity College w Dublinie, nie zdobywając doktoratu przed powrotem do Nowego Jorku.

W eseju opublikowanym w „The New York Times” w 1997 roku McCourt pisał o swoich doświadczeniach z nauczaniem imigrantek w New York City College of Technology w Brooklynie.

McCourt otrzymał coroczną Nagrodę Pulitzera w dziedzinie biografii lub autobiografii oraz jedną z corocznych nagród National Book Critics Circle za swój bestseller z 1996 roku, „Popioły Angeli”, który szczegółowo opisuje jego ubogie dzieciństwo od Brooklynu do Limerick. Trzy lata później film oparty na „Popiołach Angeli” miał mieszane recenzje. Irlandzki aktor Michael Legge zagrał McCourta jako nastolatka. McCourt był również autorem książki „’Tis”, która kontynuuje narrację jego życia, rozpoczynając się po zakończeniu „Popiołów Angeli” i skupiając się na jego życiu po powrocie do Nowego Jorku. Następnie napisał „Teacher Man”, w którym opisał swoje doświadczenia nauczycielskie i wyzwania związane z byciem nauczycielem.

McCourt został oskarżony przez wielu mieszkańców Limerick o znaczne zawyżanie historii ubóstwa swojej rodziny, w tym przez Richarda Harrisa. Sama matka McCourta zaprzeczyła prawdziwości jego opowieści krótko przed śmiercią w 1981 roku, krzycząc z publiczności podczas występu scenicznego jego wspomnień, że to „wszystko kłamstwo”. Jednak przynajmniej wielu uczniów Stuyvesant High School wyraźnie pamiętało gorzkie anegdoty z dzieciństwa, które nieustannie opowiadał podczas zajęć fakultatywnych z kreatywnego pisania na ostatnim roku studiów.

McCourt napisał libretto do musicalu z 1997 roku zatytułowanego „The Irish… and How They Got That Way”, w którym zaprezentowano eklektyczną mieszankę irlandzkiej muzyki, od tradycyjnego „Danny Boy” po „I Still Haven't Found What I'm Looking For” zespołu U2.

Najważniejsze dzieła (Frank McCourt)

Cała filmografia (Frank McCourt)