(Eric Siday)

Eric Siday (1 listopada 1905 – 26 marca 1976) był brytyjsko-amerykańskim kompozytorem i muzykiem. Choć najbardziej znany jest z pionierskiej pracy w dziedzinie muzyki elektroakustycznej, na początku swojej kariery był skrzypkiem grającym hot-jazz w londyńskich orkiestrach tanecznych w „ryczących latach dwudziestych”, w tym w zespole Piccadilly Revels Raya Starity. Jako młody skrzypek wyróżniał się nowoczesnym jak na tamte czasy stylem improwizacji solowej. Grał w nowoczesny sposób, wykorzystując chromatykę ocierającą się o atonalność, często stosując wielodźwięki i grając jednocześnie do czterech nut w harmonii, używając do tego wielu palców.

W 1939 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych.

Był pierwszym kompozytorem, który systematycznie wykorzystał potencjał dźwięku elektroakustycznego w medium telewizyjnym, szczególnie poprzez wynalezienie logo dźwiękowego oraz „muzycznego testu Rorschacha”. Jedną z tych pierwszych innowacji była reklama telewizyjna „Percolator” dla marki Maxwell House. To on zlecił Robertowi Moogowi stworzenie pierwszego syntezatora perkusyjnego, z którego szeroko korzystał w swojej pracy dla telewizji. Do jego pozostałych zasług w zakresie wykorzystania muzyki elektroakustycznej w telewizji należą liczne sygnały stacji i reklamy, w tym dla sieci National Educational Television (poprzedniczki PBS), plansza „in colour” stacji CBS z 1966 roku, sygnał informacyjny dla sieci ABC Radio oraz logotypy Screen Gems/Columbia Pictures Television z lat 1965–1976.

Przez całe życie Siday był pedagogiem, tworząc wiele audycji radiowych na temat natury tak zwanej nowej muzyki i nowego brzmienia. Oprócz obszernego repertuaru komercyjnego skomponował szereg dłuższych utworów, zarówno tradycyjnych, jak i eksperymentalnych. W latach poprzedzających śmierć poświęcił wiele wysiłków badaniu nowych sposobów wykorzystania muzyki elektroakustycznej w tworzeniu specjalnych środowisk dźwiękowych. Jego mocną stroną było wdrażanie nowej muzyki poprzez praktyczne koncepcje projektowe.