Edward Dmytryk (Edward Dmytryk) - Asystent montażysty, Reżyser, Producent, Montażysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Duck Soup» (1933), «Kacza zupa» (1933), «The Caine Mutiny» (1954), «Bunt na okręcie» (1954), «Mirage» (1965),
Edward Dmytryk (4 września 1908 – 1 lipca 1999) był amerykańskim reżyserem filmowym, który znalazł się w grupie „Hollywoodzkiej Dziesiątki” – zbiorze profesjonalistów z branży filmowej wpisanych na czarną listę, którzy odbyli kary więzienia za lekceważenie Kongresu podczas tzw. „czerwonej paniki” w erze mccartyzmu.
Choć urodził się w Grand Forks w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, Dmytryk dorastał w San Francisco, dokąd przenieśli się jego ukraińscy rodzice. W wieku 31 lat uzyskał obywatelstwo amerykańskie.
Jego najbardziej znane filmy z okresu przed mccartyzmem to filmy noir: „Crossfire” (Ognia!), za który otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego reżysera, oraz „Murder, My Sweet” (Morderstwo, mój drogi), będący adaptacją powieści Raymonda Chandlera „Żegnaj, moje kochanie”. Ponadto nakręcił dwa filmy o II wojnie światowej: „Hitler's Children” (Dzieci Hitlera), opowiadający o Hitlerjugend, oraz „Back to Bataan” (Powrót do Bataan) z Johnem Wayne’em w roli głównej.
Koniec lat 40. był czasem drugiej „czerwonej paniki”, a Dmytryk był jednym z wielu badanych filmowców. Wezwany przed Komisję ds. Działań Antyamerykańskich (HUAC), odmówił współpracy i został uwięziony. Po spędzeniu kilku miesięcy za kratami Dmytryk zdecydował się zeznawać ponownie i, zgodnie z żądaniami HUAC, podał nazwiska swoich towarzyszy z Amerykańskiej Partii Komunistycznej. 25 kwietnia 1951 roku Dmytryk pojawił się przed HUAC po raz drugi, odpowiadając na wszystkie pytania. Opowiedział o swojej partyjnej przeszłości i bardzo krótkim członkostwie w 1945 roku, wymieniając nazwiska dwudziestu sześciu byłych członków grup lewicowych. Wyjaśnił, jak John Howard Lawson, Adrian Scott, Albert Maltz i inni naciskali na niego, aby przemycał w swoich filmach komunistyczną propagandę. Jego zeznania zaszkodziły kilku sprawom sądowym wniesionym przez pozostałych członków tzw. „Hollywoodzkiej Dziesiątki”. Swoje doświadczenia z tego okresu opisał w szczerej książce z 1996 roku pt. „Odd Man Out: A Memoir of the Hollywood Ten” (wyd. Southern Illinois University Press, Carbondale, IL).
Przez pewien czas Dmytryk mieszkał w Anglii, gdzie Stanley Kramer zatrudnił go do wyreżyserowania trzech niskobudżetowych filmów, zanim powierzył mu „Bunt na Caine”. Tworzył dla największych studiów: Columbia, 20th Century Fox, MGM i Paramount Pictures, a wśród jego dzieł znalazły się m.in. „Raintree County” (Hrabstwo Raintree), „The Left Hand of God” (Lewa ręka Boga), „The Young Lions” (Młode lwy), remake klasyka z Marlene Dietrich „Błękitny anioł” oraz „The Carpetbaggers” (Szlachcice z fortuny). Później, w latach 60. i 70., wyreżyserował „Where Love Has Gone”, „Anzio”, „Alvarez Kelly”, „Shalako” oraz swój ostatni film „Bluebeard” (Sini broda). W jego filmach wystąpili tacy gwiazdorzy jak Humphrey Bogart, Clark Gable, Gene Tierney, Spencer Tracy, Elizabeth Taylor, Bette Davis, Montgomery Clift, Marlon Brando, Sean Connery, Robert Mitchum, Richard Burton, Richard Widmark i Henry Fonda.
Kiedy w latach 70. jego kariera filmowa zaczęła wygasać, poświęcił się pracy akademickiej, wykładając na Uniwersytecie Teksas w Austin oraz na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Napisał kilka książek o sztuce filmowej (m.in. „On Film Editing”) i prowadził wykłady w różnych uczelniach i kinach, takich jak Orson Welles Cinema. Dmytryk zmarł 1 lipca 1999 roku w wieku 90 lat w Encino w Kalifornii z powodu niewydolności serca i nerek.