(Mao)

Mao, pseudonim artystyczny Mauro Gurlino, urodził się w Turynie we Włoszech 16 kwietnia 1971 roku. Jak sam lubi mawiać, Turyn znajduje się gdzieś pomiędzy Foggia a Aostą. Ukończył studia z zakresu historii i krytyki filmu na Uniwersytecie w Turynie, pisząc pracę dyplomową o muzycznym filmie Adriano Celentano pt. „Yuppi du”. „Jest i był wszystkim”, jak ujął to kiedyś jeden z dziennikarzy, opisując jego eklektyczną, trzydziestoletnią karierę.

W latach dziewięćdziesiątych kierował zespołem Mao e la Rivoluzione, wydając dwie płyty dla wytwórni Virgin Records („Sale” i „Casa”), występując na Festiwalu w Sanremo z utworem „Romantico” oraz grając support dla zespołu Oasis. Wspólnie z Andreą Pezzi prowadził kilka programów w MTV Italy („Kitchen”, „Hot”, „Romalive”, „Tiziana”, „Tokusho”), a od czasów liceum pracuje jako prezenter radiowy (Rai Radio 1, Radio Deejay, Radio Città Futura, Radio Flash). Jako aktor wystąpił w filmach: „20 Venti” Marco Pozziego, „500!” Giovanniego Robbiano, Lorenza Vignolo i Matteo Zingirian, „Perdutoamor” Franco Battiato, „A/R Andata+Ritorno” oraz „Passione sinistra” Marco Pontiego, „I solidi idioti” Enrico Lando, a także w krótkometrażówkach Enrico Iacovoniego, Nicoli Rondolino, Igora Mendoli i Guido Norzi.

Na przestrzeni lat współpracował z Delta V, Maxem Gazzè oraz Morganem, producentem jego pierwszej solowej płyty „Black mokette”, wydanej przez Sony Music, po której nastąpiła ścieżka dźwiękowa do filmu „500!” wydana przez Mescal. Wspólnie z Santabarbą występował jako rezydent w programie „Scalo 76” w stacji Rai 2, a także był stałym muzykiem w programie „Ventura Football Club” w Rai Radio 1.

Przez ponad dwadzieścia lat, w ramach swojego kolektywu artystycznego CortoCorto, organizował prezentacje turyńskiej sceny klubowej poprzez konkurs ścieżek dźwiękowych „Duel”, konkurs piosenki „LaBase” oraz talk-show „Il Salotto di Mao” – formaty te gościły ponad 1000 artystów. Przez dziesięć lat był członkiem trio Le Voci del Tempo. Jest właścicielem i prowadzącym CortoCorto STUDIO, studia nagrań i produkcji audio-wideo w turyńskiej dzielnicy San Salvario.

W 2010 roku opublikował swoją trzecią solową płytę „Piume pazze”, udostępnioną bezpłatnie w sieci, a następnie dwie powieści muzyczne: „Meglio tardi che Mao” (Express Edizioni, 2011) oraz „Olràit! Mao sogna Celentano e gliele canta” (Arcana Edizioni, 2013). W latach 2019–2020 powrócił z singlami „Nudi alla meta” i „Le cose” oraz teledyskiem do utworu „Scusa caro vicino”, który powstał w ramach współpracy z pisarką Enricą Tesio. W 2022 roku, dwadzieścia pięć lat po wydaniu „Casa”, wypuścił teledysk do utworu „Stringimi 25”, duetu z Bianco nakręconego przy Murazzi del Po.

W 2025 roku dołączył do Delta V jako support w trasie „In fatti ostili”, prezentując kilka niepublikowanych wcześniej utworów ze swojego nadchodzącego albumu.

www.mao.it