Jack Riley (Jack Riley) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Spaceballs» (1987), «Kosmiczne jaja» (1987), «Gleaming the Cube» (1989), «Mistrz deskorolki» (1989), «The Long Goodbye» (1973),
John Albert Riley Jr. (30 grudnia 1935 – 19 sierpnia 2016) był amerykańskim aktorem, komikiem i pisarzem. Znany był przede wszystkim z roli Elliotta Carlina, stałego pacjenta głównego bohatera w serialu „The Bob Newhart Show”, oraz z dubbingu Stu Picklesa, jednego z rodziców w animowanej franczyzie „Rugrats”.
Riley urodził się w Cleveland w stanie Ohio jako syn Agnes C. Riley (z domu Corrigan) i Johna Alberta Rileya. Po ukończeniu Saint Ignatius High School oraz John Carroll University służył w Armii Stanów Zjednoczonych.
Po zwolnieniu ze służby Riley stał się popularną osobowością radiową w Cleveland, współpracując ze swoim partnerem i „straight manem” Jeffem Baxterem; program „The Baxter & Riley Show” na stacji WERE (1300 AM) oferował nie tylko muzykę, ale także skecze komediowe i szereg ekscentrycznych postaci, którym Riley i Baxter nadawali głosy. W połowie lat 60. Riley zrezygnował z pracy w radiu i przeniósł się do Los Angeles, gdzie jego przyjaciel z Cleveland, Tim Conway, pomógł mu znaleźć pracę przy pisaniu skeczy, co w późniejszym czasie otworzyło mu drogę do aktorstwa.
Najpierw wystąpił jako półstały członek obsady sitcomu z lat 60. „Occasional Wife” – krótkotrwałego serialu NBC, w którym grał Wally'ego Fricka – jednak największą sławę przyniosła mu prawdopodobnie rola Elliotta Carlina, neurotycznego, zgorzkniałego i samolubnego pacjenta w „The Bob Newhart Show” (1972–1978). W 1973 roku obsadzono go w roli Gomeza Addamsa w „The Addams Family Fun-House”, a w 1979 roku wystąpił w świątecznym telefilmie stacji ABC „The Halloween That Almost Wasn't” (znanym również jako „The Night Dracula Saved The World”) jako Warren, wilkołak z Budapesztu. W 1980 roku Riley pojawił się w programie komediowym HBO zatytułowanym „The Wild Wacky Wonderful World of Winter”. Był stałym członkiem obsady „The Tim Conway Show”, programu rozrywkowo-komediowego emitowanego na CBS od marca 1980 do końca lata 1981 roku, gdzie w każdym odcinku występował w skeczach. W 1985 roku powrócił do roli Elliotta Carlina z „The Bob Newhart Show” w serialu „St. Elsewhere”, a ponownie zrobił to w odcinku serialu „ALF” z 1987 roku.
Wśród jego innych występów telewizyjnych znajdują się liczne role w takich programach jak „Rowan & Martin's Laugh-In” (gdzie parodiował Lyndona Johnsona), „M*A*S*H”, „Barney Miller”, „Hogan's Heroes”, „The Mary Tyler Moore Show”, „One Day at a Time”, „Gomer Pyle”, „Diff'rent Strokes” oraz „Night Court”. Był również ulubieńcem Mela Brooksa, pojawiając się w kilku jego filmach: „Wysoka gorączka” (1977), „Historia świata: Część I” (1981), „Być albo nie być” (1983) oraz (w epizodzie) „Spaceballs” (1987).
Riley często zajmował się lektorską obsługą reklam telewizyjnych i radiowych, przede wszystkim w spotach margaryny Country Crock. W latach 90. użyczył również głosu postaci „P.C. Modem, geniusz komputerowy” w reklamach radiowych firmy CompUSA. W latach 90. i na początku lat 2000. Riley był znany z roli Stu Picklesa (ojca głównego bohatera, Tommy'ego) w serialu animowanym „Rugrats”. Franczyza ta składała się z serialu telewizyjnego, spin-offu „All Grown Up!” oraz trylogii filmowej.
W latach 90. kontynuował występy gościnne w popularnych sitcomach, pojawiając się w odcinkach „Seinfelda”, „Son of the Beach”, „Przyjaciół”, „Coach”, „The Drew Carey Show”, „That '70s Show” oraz w żarcie sytuacyjnym jako nienazwany, lecz oczywisty pan Carlin w odcinku serialu „Newhart” z 1988 roku. Jego ostatnią rolą aktorską był krótki występ w odcinku „Saturday Night Live” z 23 listopada 2013 roku, gdzie zagrał pasażera metra w skeczu „Matchbox 3”.