(Ken Suelto)

Ken Suelto (ur. 4 stycznia 2008 r.) to filipiński filmowiec i dziennikarz z Maco w prowincji Davao de Oro, którego twórczość wyróżnia się emocjonalnymi narracjami, osadzonymi w prowincjonalnych realiach obrazami oraz eksperymentalnym podejściem do kina niezależnego. Tworzenie krótkometrażowych filmów rozpoczął w wieku szesnastu lat, produkując najpierw niskobudżetowy film akcji „Duwalismo” (2024) – wczesny projekt, który mimo minimalnego budżetu odzwierciedlał jego fascynację tożsamością, szybkim tempem akcji i stylizowanym sposobem opowiadania.

Suelto zyskał szersze uznanie dzięki filmowi „Ang Signal Gikan Sa Taas” (2026). Ten zaangażowany społecznie krótki metraż zgłębia współczesne lęki i ludzką kruchość z perspektywy charakterystycznej dla regionu Mindanao, zdobywając wyróżnienia na 1. festiwalu filmowym Salida de Oro Bulawan oraz uznanie w ramach Piling Obrang Vidyo 22 na Uniwersytecie Filipin w Diliman, gdzie film otrzymał nagrody m.in. w kategoriach: najlepszy film licealny, najlepszy scenariusz oraz najlepszy montaż. Często pełniąc jednocześnie wiele ról twórczych – od reżysera, przez scenarzystę i operatora, aż po montażystę – kształtuje swój styl w oparciu o życie przedmieść Mindanao, łącząc realizm z nastrojowym językiem wizualnym oraz tematyką koncentrującą się na izolacji i niepokoju emocjonalnym.

Wyznaczając wyraźną zmianę paradygmatu twórczego w swojej filmografii, Suelto zaczął eksplorować formy bardziej awangardowe oraz nurt horroru psychologicznego. Czerpiąc inspirację z precyzji wizualnej charakterystycznej dla twórczości Davida Finchera, rozwija projekty stawiające na wieloznaczność i introspektywną narrację, nieustannie promując przy tym regionalne opowieści w ramach współczesnego filipińskiego kina niezależnego.