(Lou D'Amato)

(Lou D'Amato) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Che: Part One» (2008), «Che: Rewolucja» (2008), «The Killing Floor» (2007), «The Killing Floor» (2007), «The Killing Floor» (2007),

Lou D'Amato jest amerykańskim aktorem, urodzonym Frances i Louisowi D'Amato, ma starszą siostrę, Karen. Jego ojciec pochodzi z Włoch, a jego matka ma przodków irlandzkich, szkockich i francuskich. Jego prababka ze strony ojca przyjechała z Włoch i osiedliła się w Brooklynie w stanie Nowy Jork, gdzie otworzyła piekarnię i wychowała rodzinę. Chociaż Lou ma swoją siedzibę w Nowym Jorku, jest uważany za aktora pracującego na obu wybrzeżach, ponieważ ma również miejsce, w którym zatrzymuje się w Studio City w Kalifornii podczas kręcenia filmów w Los Angeles. Lou powrócił do punktu wyjścia po wielu latach amatorskiego grania w lokalnym teatrze, reklamach i pracy jako statysta, jednocześnie pracując w pełnym wymiarze godzin. Dzięki pełnemu wsparciu żony, Debbie, Lou postanowił odejść z korporacyjnego świata finansów, aby w pełni poświęcić się swojej pasji, jaką jest aktorstwo. Jego pierwszym krokiem było skoncentrowanie się na rozwijaniu swojego „aktorskiego instrumentu”, doskonaląc podstawowe umiejętności. Od tego czasu szkolił się w Los Angeles w Aaron Speiser Acting Studio, studio, które Lou gorąco poleca; w HB Studios w Nowym Jorku, gdzie miał szczęście studiować pod kierunkiem zmarłej Jill Clayburgh na jej „Master class dla filmu/telewizji”; a następnie z powrotem w Los Angeles w The Acting Corps, aby poznać technikę Meisnera. Kontynuował zajęcia z Jill po zakończeniu kursów w HB, dopóki jej harmonogram nie stał się zbyt napięty.

Od kilku lat Lou jest nie tylko odnoszącym sukcesy aktorem, ale także współpracuje ze swoim wieloletnim przyjacielem, Guile Branco, w firmie produkcyjnej BrightKnightEntertainment i wciąż nie może uwierzyć, że żyje swoim marzeniem, dlatego traktuje każdy dzień jako dar. Jego żona Debbie jest centralnym punktem jego życia i inspiracją do rozpoczęcia kariery aktorskiej. Od czasu odejścia z korporacji zdał sobie sprawę, że aktorstwo jest najtrudniejszym i najbardziej wymagającym zawodem, jaki kiedykolwiek wykonywał, ale kocha każdą jego minutę.

Lou zawsze był fanem sportu i grał w kilka dyscyplin sportowych w szkole średniej i na studiach, w tym w futbol amerykański, baseball i boks. Później postanowił spróbować swojego ulubionego sportu, hokeja, mając około 35 lat, a w 1998 roku zagrał w Toronto podczas turnieju rundowym, w którym jego drużyna wygrała odpowiednik Pucharu Stanleya.

Lou jest wielkim admiratorem Clinta Eastwooda, zarówno przed, jak i za kamerą. To klimat rozrywki z lat siedemdziesiątych naprawdę wciągnął go w świat filmu i aktorstwa. Po obejrzeniu filmu „Dirty Harry” był przekonany. Dziś Lou szuka scenariuszy, które odzwierciedlają oryginalność, coś, co, jak twierdzi, jest coraz trudniejsze do znalezienia.

Najważniejsze dzieła (Lou D'Amato)

Cała filmografia (Lou D'Amato)