(Charle Young)

Charle Young zrewolucjonizował pozycję tight enda dzięki unikalnemu połączeniu wzrostu, szybkości i umiejętności łapania piłki podczas 13-sezonowej kariery w NFL. Urodzony 5 lutego 1951 roku w Fresno w Kalifornii, Young uczęszczał do Edison High School, gdzie odnosił sukcesy jako wszechstronny sportowiec, prowadząc swoją drużynę koszykarską do play-offów w dolinie, jednocześnie dominując na boisku do futbolu amerykańskiego.

Na Uniwersytecie Południowej Kalifornii (1970–1972) Young przedefiniował oczekiwania wobec tight endów w ofensywie opartej przede wszystkim na grze biegowej. W 1972 roku został jednogłośnie wybrany do pierwszej drużyny All-American, a w 1971 do drugiej, natomiast jako student ostatniego roku otrzymał tytuł Linemana Roku USC. Jego rekord szkolny 62 odbiorów jako tight end w 1972 roku pomógł poprowadzić Trojans do bezporażnego sezonu (12-0), tytułu konferencji Pac-8 oraz mistrzostwa krajowego. Grając u boku przyszłych członków Hall of Fame, Sama Cunninghama i Lynna Swanna, Young w ciągu trzech sezonów zdobył 1008 jardów po odbiorach i dziesięć touchdownów. Trojans z 1972 roku pokonali Ohio State 42-17 w Rose Bowl, a 33 członków zespołu zostało ostatecznie wybranych w drafcie NFL. W 2004 roku Young został wprowadzony do College Football Hall of Fame.

Wybrany z szóstym numerem ogólnym przez Philadelphia Eagles w drafcie NFL w 1973 roku, mierzący 193 cm i ważący 106 kg Young natychmiast zaznaczył swoją obecność. Jego niezwykły debiutancki sezon (55 odbiorów, 854 jardy, sześć touchdownów) przyniósł mu tytuł Ofensywnego Rookie of the Year w NFC, wyróżnienie w pierwszej drużynie All-Pro oraz pierwszą z trzech kolejnych nominacji do Pro Bowl (1973–1975). W 1974 roku Young był liderem NFC z 63 odbiorami. W swojej karierze grał w czterech zespołach: Eagles (1973–1976), Los Angeles Rams (1977–1979), San Francisco 49ers (1980–1982) oraz Seattle Seahawks (1983–1985), kończąc z bilansem 418 odbiorów na 5106 jardów i 27 touchdownów w 187 meczach.

Atuty Younga łączyły wyjątkową sprawność fizyczną z techniczną biegłością: szybkość typową dla wide receiverów mimo wzrostu 193 cm i wagi 106 kg, dominującą zdolność blokowania, która otwierała luki dla running backów, pewne dłonie i precyzyjne bieganie tras, a także wytrzymałość, która pozwoliła mu wystąpić w podstawowym składzie w 142 meczach na przestrzeni 13 sezonów.

Jego najważniejsze momenty ukazały wkład w zdobywanie trofeów: (1) 80-jardowy touchdown w debiutanckim sezonie w 1973 roku, demonstrujący jego potencjał jako groźnego zawodnika w głębokim polu; (2) mecz finałowy NFC w 1981 roku – 17-jardowe podanie Montany do Younga w pierwszej serii nadało ton spotkaniu, a Young przyczynił się później do kluczowych odbiorów podczas legendarnej, kończącej mecz 89-jardowej serii, której zwieńczeniem był „The Catch”; (3) zwycięstwo w Super Bowl XVI nad Cincinnati 26-21, dzięki któremu Young zdobył swój jedyny pierścień mistrzowski.

Po zakończeniu kariery sportowej Young założył centrum edukacji ekologicznej dla młodzieży z grup ryzyka w pobliżu Seattle. Jest wolontariuszem w United Way of America, Fred Hutchinson Cancer Society oraz Pacific Northwest Athletic Congress, a także pełnił funkcję członka zarządu Wee Care Childcare Center. W 1982 roku Young zmienił swoje pierwsze imię z Charlie na Charle, wyjaśniając, że chce w ten sposób uniknąć pomyłek w pisowni.