(Mark Felt)

William Mark Felt Sr. (17 sierpnia 1913 – 18 grudnia 2008) był amerykańskim funkcjonariuszem organów ścigania, który w latach 1942–1973 pracował w Federalnym Biurze Śledczym (FBI) i zasłynął z roli w ujawnieniu afery Watergate. Felt był specjalnym agentem FBI, który z czasem awansował na stanowisko zastępcy dyrektora – drugą najwyższą funkcję w Biurze. Przed przeniesieniem do kwatery głównej Felt pracował w kilku terenowych biurach FBI. W 1980 roku został uznany za winnego naruszenia praw obywatelskich osób podejrzewanych o powiązania z członkami organizacji Weather Underground, ponieważ nakazał agentom FBI włamania do ich domów i przeszukania lokali w ramach próby zapobieżenia zamachom bombowym. Został skazany na grzywnę, jednak podczas procesu odwoławczego otrzymał ułaskawienie od prezydenta Ronalda Reagana. W 2005 roku, w wieku 91 lat, Felt wyznał magazynowi „Vanity Fair”, że podczas pełnienia funkcji zastępcy dyrektora FBI był anonimowym źródłem znanym jako „Deep Throat” (Głębokie Gardło), które dostarczyło reporterom „The Washington Post”, Bobowi Woodwardowi i Carlowi Bernsteinowi, kluczowych informacji na temat afery Watergate, co ostatecznie doprowadziło do rezygnacji prezydenta Richarda Nixona w 1974 roku. Woodward, który przez lata przysięgał nie ujawniać tożsamości „Głębokiego Gardła” do czasu śmierci źródła, szybko potwierdził twierdzenia Felta. Choć tożsamość Felta jako „Głębokiego Gardła” była podejrzewana – w tym przez samego Nixona – przez 30 lat pozostawała ona w zasadzie tajemnicą. Felt ostatecznie przyznał, że był „Głębokim Gardłem”, po tym, jak córka przekonała go do ujawnienia prawdy przed śmiercią.