(Marion Byron)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Marion Byron (właśc. Miriam Bilenkin; ur. 16 marca 1911 w Dayton, Ohio – zm. 5 lipca 1985 w Santa Monica, Kalifornia) była amerykańską aktorką komediową. Po podążaniu za siostrą na krótką karierę sceniczną jako śpiewaczka i tancerka, otrzymała swoją pierwszą rolę filmową jako główna bohaterka u boku Bustera Keatona w filmie „Parowiec Billa Młodszego” (Steamboat Bill, Jr.) w 1928 roku. Następnie została zatrudniona przez Hala Roacha do występowania w krótkometrażówkach z Maxem Davidsonem, Edgarem Kennedym i Charleym Chase’em, a przede wszystkim z Anitą Garvin, gdzie drobna (150 cm na wysokich obcasach) Marion została zestawiona z 183-centymetrową Anitą w krótkiej, trzyczęściowej serii filmów jako „żeński Laurel i Hardy” w latach 1928–1929.

Opuściła Roacha przed powstaniem filmów dźwiękowych, ale kontynuowała pracę, teraz w musicalach, takich jak film Vitaphone „Broadway Babies” (1929) z Alice White i wczesny film w technicolorze „Złoty Świt” (Golden Dawn) z 1930 roku.

Jej role stopniowo się zmniejszały, aż ograniczyły się do niezauważalnych epizodów w filmach takich jak „Poznaj barona” (Meet the Baron) z 1933 roku, z Jackiem Pearlem, i „Hips Hips Hooray” (1934) z Wheeler & Woolsey. Jej ostatni występ na ekranie miał miejsce w roli pielęgniarki opiekującej się pięcioraczkami Dionne w ich filmie „Piątka z rodzaju” (Five of a Kind) z 1938 roku.