(Keisuke Kinoshita)

(Keisuke Kinoshita) - Director, Screenplay, Producer znany z pracy przy tego typu projektach: «Oh, My Son!» (1979), «衝動殺人　息子よ» (1979), «Ballad of a Workman» (1962), «二人で歩いた幾春秋» (1962),

Keisuke Kinoshita (木下 惠介, Kinoshita Keisuke, 5 grudnia 1912 – 30 grudnia 1998) był japońskim reżyserem filmowym.

Niezwykle popularny w swojej ojczyźnie, Keisuke Kinoshita przez niemal pół wieku niestrudzenie pracował jako reżyser, tworząc liryczne, sentymentalne filmy, które często skupiały się na wrodzonej dobroci ludzi, zwłaszcza w czasach trudności. Karierę reżyserską rozpoczął w najtrudniejszym dla japońskiego kina okresie: podczas II wojny światowej, gdy produkcja filmowa była pod ścisłym nadzorem państwa i często musiała mieć charakter czysto propagandowy. Odmawiał ograniczania się do jednego gatunku, techniki czy dogmatu. Kinoshita odnosił sukcesy w niemal każdej konwencji: w komedii, tragedii, dramatach społecznych i filmach kostiumowych. Wszystkie swoje filmy kręcił w plenerach lub w ramach jednej scenografii domowej. Dążył do surowego realizmu fotograficznego, stosując metodę długich ujęć i planów ogólnych, ale w równym stopniu skłaniał się ku stylizacji, wykorzystując szybki montaż, misterne przejścia, pochylenia kamery, a nawet klasyczne techniki malarstwa zwojowego i teatru Kabuki.

Kinoshita był niezwykle płodnym twórcą, nakręcąc około 42 filmów w ciągu pierwszych 23 lat swojej kariery. Wyjaśniał to tym, że „nie może temu zapobiec; pomysły na filmy zawsze po prostu wpadały mu do głowy, niczym skrawki papieru do kosza na śmieci”. Choć był mniej znany na arenie międzynarodowej niż jego współcześni, tacy jak Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi czy Yasujirō Ozu, w Japonii był postacią powszechnie znaną, uwielbianą zarówno przez krytyków, jak i widzów od lat 40. do 60. XX wieku.

Mimo że niewiele konkretnych szczegółów na temat życia prywatnego Kinoshity wyszło na jaw, jego homoseksualizm był szeroko znany w świecie filmowym. Scenarzysta i częsty współpracownik Yoshio Shirasaka wspomina „świetną scenę”, jaką Kinoshita tworzył wokół siebie, otaczając się przystojnymi i elegancko ubranymi asystentami reżysera. Jego film z 1959 roku „Pożegnanie z wiosną” (Sekishuncho) został nazwany „pierwszym gejowskim filmem Japonii” ze względu na intensywność emocjonalną relacji między męskimi bohaterami.

W 1984 roku Kinoshita otrzymał Order Wschodzącego Słońca, a w 1991 roku został odznaczony Orderem Kultury przez rząd Japonii. Zmarł 30 grudnia 1998 roku w wyniku udaru. Jego grób znajduje się w świątyni Engaku-ji w Kamakurze, bardzo blisko miejsca spoczynku innego reżysera studia Shochiku, Yasujirō Ozu.

Najważniejsze dzieła (Keisuke Kinoshita)

Cała filmografia (Keisuke Kinoshita)