Edmond Rostand (Edmond Rostand) - Scenarzysta, Sztuka teatralna, Historia oryginalna, Autor znany z pracy przy tego typu projektach: «Roxanne» (1987), «Roxanne» (1987), «Cyrano de Bergerac» (1990), «Cyrano de Bergerac» (1990), «Cyrano» (2021),
Edmond Eugène Alexis Rostand (1 kwietnia 1868 – 2 grudnia 1918) był francuskim poetą i dramaturgiem. Wiąże się go z neoromantyzmem, a najbardziej znany jest z napisanej w 1897 roku sztuki „Cyranide” (Cyrano de Bergerac). Romantyczne dramaty Rostanda stanowiły kontrast dla teatru naturalistycznego, popularnego pod koniec XIX wieku. Inne dzieło Rostanda, „Les Romanesques” (1894), posłużyło jako podstawa do stworzenia komedii muzycznej „The Fantasticks” z 1960 roku.
Rostand urodził się w Marsylii we Francji, w zamożnej i wykształconej prowansalskiej rodzinie. Jego ojciec był ekonomistą, poetą, który tłumaczył i redagował dzieła Katullusa, a także członkiem Akademii Marsylskiej i Institut de France. Rostand studiował literaturę, historię i filozofię w Collège Stanislas w Paryżu.
Kiedy Rostand miał dwadzieścia lat, 24 sierpnia 1888 roku w Teatrze Cluny wystawiono jego pierwszą sztukę – jednoaktową komedię „Le Gant rouge” (Czerwona rękawiczka), która przeszła niemal niezauważona.
W 1889 roku on i jego narzeczona Rosemonde Gérard zaprzyjaźnili się z Emmanuelem Chabrierem, a kompozytor szybko skomponował muzykę do trzech jego wierszy (i dwóch jej). W następnym roku oboje współpracowali przy utworze „À la musique” z okazji parapetówki wspólnego znajomego. W 1890 roku Rostand opublikował tomik wierszy zatytułowany „Les Musardises”. W tym samym roku zaproponował dyrektorowi Théâtre François jednoaktową sztukę o Pierrocie napisaną wierszem. Dało mu to możliwość napisania dla teatru państwowego dramatu trójaktowego, również wierszem – tak jak wszystkie sztuki Rostanda. Uważał on siebie za poetę, niezależnie od tego, czy pisał dramaty, czy poezję.
Powstała w ten sposób sztuka „Les Romanesques” została wystawiona w Théâtre François 21 maja 1894 roku. Odniosła wielki sukces i stała się początkiem jego kariery dramaturgicznej. Utwór ten został w 1960 roku zaadaptowany przez Toma Jonesa i Harveya Schmidta na długo wystawiany amerykański musical „The Fantasticks”.
Kolejna sztuka Rostanda została napisana dla Sarah Bernhardt. „La Princesse Lointaine” (Daleka księżniczka) opierała się na historii trubadura z XII wieku, Jaufre Rudela, i jego miłości do Hodierny z Jerozolimy (która jest archetypem postaci „dalekiej księżniczki”). Ten idealistyczny dramat miał premierę 5 kwietnia 1895 roku w Théâtre de la Renaissance. Rolę Melisandre (opartą na postaci córki Hodierny, Melisandy z Trypolisu) stworzyła Sarah Bernhardt, jednak sztuka nie odniosła szczególnego sukcesu. Gdy Bernhardt wystawiła ją w Londynie pod koniec tego samego roku, otrzymała negatywną recenzję od George’a Bernarda Shawa, co nie było zaskakujące, biorąc pod uwagę przywiązanie Shawa do realizmu. Dramat wierszem „Rambaldo di Vaqueiras: I Monferrato” z 1922 roku autorstwa Nino Berriniego opiera się na „La Princesse Lointaine”.
Bernhardt, nie zrażona, poprosiła Rostanda o napisanie dla niej kolejnej sztuki. Stworzyła rolę Fotiny w „La Samaritaine” (Samarytanka; Théâtre de la Renaissance, 14 kwietnia 1897), dramacie biblijnym w trzech scenach, zaadaptowanym z ewangelicznej historii o kobiecie Samarytance. Sztuka ta odniosła większy sukces i na stałe weszła do repertuaru Sarah Bernhardt. Rostand poczuł satysfakcję, że udowodnił publiczności, iż jest kimś więcej niż tylko autorem komedii. ...
Źródło: Artykuł „Edmond Rostand” z angielskiej Wikipedii, licencja CC-BY-SA 3.0.