(Jean Lecanuet)

(Jean Lecanuet) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Promesses» (1992), «Promesses» (1992),

Jean Adrien François Lecanuet (4 marca 1920 – 22 lutego 1993) był francuskim politykiem centrowym.

Lecanuet urodził się w Rouen w rodzinie o skromnych dochodach i skłonił się ku studiom filozoficznym. Dyplom uzyskał w wieku 22 lat, zostając najmłodszym agrégé (profesorem z najwyższym stopniem kwalifikacji) we Francji. Brał udział w ruchu oporu podczas II wojny światowej. W sierpniu 1944 roku został aresztowany wraz z oddziałem komandosów, który wysadził linię kolejową Lille-Bruksela, lecz zdołał uciec dzięki pomocy Polaka wcielonego do armii niemieckiej. Następnie ożenił się z Denise Paillard, z którą miał troje dzieci.

Po wyzwoleniu został generalnym inspektorem w Ministerstwie Obrony.

W czasach IV Republiki Lecanuet wielokrotnie sprawował funkcje ministerialne (11 stanowisk w ciągu 10 lat) i był członkiem chrześcijańsko-demokratycznego Popularnego Ruchu Republikańskiego (MRP). Od 1951 do 1955 roku był posłem MRP z regionu Seine-Inférieure. W 1959 roku został senatorem z departamentu Seine-Maritime, a w latach 1963–1965 pełnił funkcję przewodniczącego MRP.

W 1965 roku wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat centrum i prawicy, ciesząc się wsparciem Paula Reynauda. Opowiadał się za nowoczesnością i integracją europejską, deklarując reprezentowanie „trzeciej drogi” pomiędzy gaullizmem z jednej strony a socjalistyczną i komunistyczną lewicą z drugiej. Ze względu na kampanię prowadzoną w „nowoczesnym stylu” oraz pełen energii uśmiech, niektórzy dziennikarze nazywali go „francuskim Kennedym”. W pierwszej turze wyborów Lecanuet uzyskał 3 777 120 głosów (15,6%), co zmusiło Charlesa de Gaulle'a do walki w drugiej turze przeciwko François Mitterrandowi. Zastąpił starzejący się MRP Centrum Demokratycznym, integrując z nim liberalno-konserwatywne Narodowe Centrum Niezależnych i Chłopów.

W 1972 roku Lecanuet założył wraz z Jean-Jacquesem Servan-Schreiberem Ruch Reformatorski. Podczas wyborów legislacyjnych w 1973 roku wynegocjował z Pierre'em Messmerem wycofanie części kandydatów, aby zapewnić sukces większości. Został posłem z Seine-Maritime i aktywnie uczestniczył w kampanii prezydenckiej z 1974 roku, wspierając Valéry’ego Giscard d'Estainga.

Lecanuet był Ministrem Sprawiedliwości w pierwszym gabinecie Jacques'a Chiraca (1974–1976). Od 1976 do 1977 roku sprawował funkcję Ministra Stanu odpowiedzialnego za planowanie i zagospodarowanie przestrzenne (l’Aménagement du territoire) w pierwszym gabinecie Raymonda Barre'a. W 1978 roku został wybrany przewodniczącym UDF – koalicji partyjnej stworzonej dla wsparcia prezydenta Valéry’ego Giscard d'Estainga. Funkcję tę sprawował do 1988 roku. Od 1979 do 1988 roku był posłem do Parlamentu Europejskiego, a jako senator z Seine-Maritime – przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych i Sił Zbrojnych Senatu Francji, stanowisko, które zajmował już w latach 1971–1973.

W 1986 roku, na początku pierwszego okresu „kohabitacji” w nowoczesnej polityce francuskiej (podziału władzy między prezydentem i premierem z przeciwstawnych partii), Chirac nominował Lecanueta na Ministra Spraw Zagranicznych, jednak prezydent François Mitterrand zawetował tę nominację wraz z niektórymi innymi kandydaturami Chiraca.

W 1968 roku został wybrany burmistrzem Rouen, funkcję tę sprawował przez 23 lata aż do śmierci.

Zmarł na raka 22 lutego 1993 roku.

Najważniejsze dzieła (Jean Lecanuet)

Cała filmografia (Jean Lecanuet)