(Lawrence Foster)

Lawrence Foster (ur. 23 października 1941 r.) jest amerykańskim dyrygentem rumuńskiego pochodzenia.

Foster urodził się w Los Angeles w Kalifornii w rodzinie żydowsko-rumuńskiej. Jego ojciec zmarł, gdy Lawrence miał trzy lata. Później został adoptowany przez ojczyma, od którego przejął nazwisko Foster.

Foster studiował dyrygenturę u niemieckiego dyrygenta Fritza Zweiga oraz grę na pianinie u Joanny Grauden, oboje w Los Angeles. Wśród jego pozostałych nauczycieli i mentorów znaleźli się: Karl Böhm, Bruno Walter, Henry Lewis oraz Franz Waxman.

W wieku 18 lat Foster został dyrygentem San Francisco Ballet, a następnie pełnił funkcję asystenta dyrygenta w Los Angeles Philharmonic pod kierownictwem Zubina Mehty. W 1966 roku otrzymał Nagrodę Dyrygencką Koussevitzky’ego w Tanglewood. W 1969 roku został mianowany głównym dyrygentem gościnnym Royal Philharmonic Orchestra w Londynie. Piastował funkcję dyrektora muzycznego m.in. w Houston Symphony, na Festiwalu Muzycznym w Ojai, w Monte-Carlo Philharmonic Orchestra, Duisburg Philharmonic, Jerusalem Symphony Orchestra oraz w Barcelona Symphony Orchestra i National Orchestra of Catalonia.

W 1990 roku Foster został mianowany dyrektorem muzycznym Aspen Music Festival and School.

W latach 2002–2013 Foster był dyrektorem muzycznym Gulbenkian Orchestra w Lizbonie w Portugalii. W latach 2009–2012 pełnił również funkcję dyrektora muzycznego Orchestre National de Montpellier oraz Opéra National de Montpellier. Od 2012 do 2023 roku był dyrektorem muzycznym Opéra de Marseille oraz Orchestre philharmonique de Marseille. W latach 2019–2023 Foster pełnił funkcję dyrektora artystycznego i głównego dyrygenta Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (NOSPR).

Foster jest szczególnie ceniony jako interpretator dzieł George'a Enescu i stworzył obszerną dyskografię nagrań muzyki tego kompozytora. W latach 1998–2001 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu George'a Enescu. W 2003 roku został odznaczony przez prezydenta za zasługi dla muzyki rumuńskiej.

W 2023 roku Foster został odznaczony Narodowym Orderem Zasług Rumunii w stopniu komandora za wkład w kulturę rumuńską i promocję muzyki Enescu.

Foster nagrywał dla takich wytwórni jak Pentatone, m.in. operę „Usher House” Gordona Getty’ego, symfonie Schumanna, utwory orkiestrowe Kodálya, Bartóka i Ligetiego oraz koncerty fortepianowe i skrzypcowe Brucha, Korngolda, Rachmaninowa, Griega i Chopina z udziałem różnych solistów. Jego nagranie „Edypa” Enescu zostało uhonorowane nagrodą Grand Prix du Disque przyznawaną przez Académie Charles Cros we Francji.

Źródło: Artykuł „Lawrence Foster” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.