(Markus Imhoof) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Markus Imhoof (ur. 19 września 1941 r.) jest szwajcarskim reżyserem filmowym, scenarzystą oraz reżyserem teatralnym i operowym.
Karierę rozpoczynał jako twórca filmów dokumentalnych, skupiając się na kontrowersyjnych tematach. Jego film „Rondo” z 1968 roku był krytycznym spojrzeniem na system więziennictwa w Szwajcarii; obraz był zakazany aż do 1975 roku. Kolejny film, „Ormenis 199+69” (1969), również spotkał się z cenzurą, ponieważ analizował rolę i traktowanie koni w kawalerii oraz sugerował, że jednostka ta powinna zostać rozwiązana. Imhoof został zmuszony do wprowadzenia poprawek przed publicznym pokazem filmu, usuwając sceny, które weterani wojenni uznali za obraźliwe. Dopiero w 2002 roku film stał się dostępny w nieocenzurowanej formie. Dokument „Volksmund - oder man ist was man isst” (Głos ludu – czyli jesteś tym, co jesz) z 1972 roku był krytyką konsumpcjonizmu w społeczeństwie.
Później w swojej karierze Imhoof zaczął reżyserować także tradycyjne filmy fabularne. Jego obraz „Das Boot ist voll” (Łódź jest pełna) z 1980 roku zyskał międzynarodowe uznanie za ukazanie ciemnej strony neutralnej polityki Szwajcarii podczas II wojny światowej. Film przedstawiał grupę żydowskich uchodźców, którzy w 1942 roku na rozkaz szwajcarskiego rządu zostali zmuszeni do powrotu do nazistowskich Niemiec, co doprowadziło ich do śmierci w obozach koncentracyjnych. W tamtym czasie był to pierwszy szwajcarski film podejmujący ten kontrowersyjny temat. Kolejny film Imhoofa, „Die Reise” (Podróż) z 1986 roku, analizował terroryzm grupy Baader-Meinhof. „Der Berg” (Góra) z 1990 roku był studium psychologicznym trzech osób uwięzionych na szczycie góry z zapasami żywności wystarczającymi jedynie dla jednej z nich. „Flammen im Paradies” (Ogień w raju) z 1997 roku to również studium psychologiczne, tym razem przedstawiające młodego mężczyznę obiecanego w małżeństwie, który zamienia się miejscami z kobietą udającą się do Indii.