(Frank Alamo)

Frank Alamo (urodzony jako Jean-François Grandin; 12 października 1941 – 11 października 2012) był francuskim piosenkarzem. Największe sukcesy odniósł w latach 60. XX wieku.

Urodził się w Paryżu. Śpiewał w wiodącym francuskim chórze dziecięcym „Les Petits Chanteurs à la croix de bois”, a w latach 1957–1960 studiował muzykę w Londynie. Podczas nart w Val-d'Isère w 1962 roku poznał promotora muzyki pop i dyrektora wytwórni płytowej Eddie'ego Barclaya, który usłyszał go, gdy śpiewał po francusku popularne angielskie i amerykańskie piosenki. Barclay podpisał z nim kontrakt i przekonał go do przyjęcia pseudonimu artystycznego Frank Alamo – nazwisko było hołdem dla filmu „Alamo” z Johnem Wayne'em.

Alamo przyczynił się do popularyzacji stylu muzycznego yé-yé we Francji. Do jego hitów należały „Biche ô ma Biche” („Sweets for My Sweet”), „Je veux prendre ta main” („I Want to Hold Your Hand”) oraz „Je me bats pour gagner” („A Hard Day's Night”). W sumie w ciągu pięciu lat, na początku i w połowie lat 60., wydał 30 singli, w tym kilka oryginalnych utworów.

Wycofał się z branży muzycznej po ślubie w 1969 roku, zostając fotografem, a później menedżerem w przemyśle motoryzacyjnym. W 1983 roku, goniąc piękną blondynkę prowadzącą osobliwego samochodu, trafił do fabryki, gdzie Frank Alamo kupił nie jeden samochód, lecz cały zakład: firmę produkującą jeepy Dallas. Sprzedał go w 1996 roku, aby powrócić do występów muzycznych. Nigdy jednak nie odzyskał dawnej sławy.

Był żonaty dwukrotnie. Zmarł w Paryżu w 2012 roku, w przeddzień swoich 71. urodzin, po zdiagnozowaniu stwardnienia zanikowego bocznego (SLA).

Źródło: Artykuł „Frank Alamo” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.