(Stacey Q)

(Stacey Q) - znana z pracy przy takich projektach: «Cavegirl» (1985), «Cavegirl» (1985),

Stacey Lynn Swain (ur. 30 listopada 1958), znana pod pseudonimem scenicznym Stacey Q, jest amerykańską piosenkarką pop, autorką tekstów, tancerką i aktorką. Jej najpopularniejszy singiel, „Two of Hearts” autorstwa Johna Mitchella, wydany w 1986 roku, zajął pierwsze miejsce w Kanadzie, trzecie na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 oraz znalazł się w pierwszej dziesiątce w pięciu innych krajach.

Swain urodziła się 30 listopada 1958 roku w Fullerton, przedmieściu hrabstwa Orange w Kalifornii. Jest najmłodszym z trojga dzieci. Jej matka, Joyce, hodowała welsze córgi typu cardigan, które pojawiały się w hollywoodzkich filmach i programach telewizyjnych. W wywiadzie z 1989 roku Swain wspomniała, że poprosiła o lekcje tańca w wieku trzech lat, ale musiała czekać do piątego roku życia, kiedy zaczęła uczyć się baletu klasycznego. W 1969 roku została najmłodszym członkiem Dance Theater of Orange County, lokalnego zespołu występującego na pokazach charytatywnych w Anaheim. Przez 11 lat studiowała balet, a dodatkowo uczyła się tańca flamenco. Występowała wielokrotnie podczas parad Christmas Fantasy w Disneylandzie. Studiowała w Community Theatre of Performing Arts oraz w Wilshire Theatre of Arts. Występowała również w kostiumie jako „Dutch Puppet” (Holenderska Lalka) – nazwa ta służyła jej później jako pseudonim wydawniczy na początku kariery nagraniowej. W drugim roku szkoły średniej uczęszczała do Loara High School, po czym przeniosła się do Anaheim High School. Po ukończeniu szkoły w 1976 roku Swain dołączyła do cyrku Ringling Bros. and Barnum & Bailey, gdzie w pierwszym roku występowała jako showgirl, a w drugim jako ujeżdżaczka słoni. Jej pierwszym projektem wokalnym był spot radiowy w Los Angeles, w którym zapowiadała programy, naśladując członkinie zespołu The Go-Go's.

W 1981 roku Swain poznała Jona St. Jamesa, właściciela studia nagraniowego Casbah w Fullerton, w którym nagrywały zespoły Berlin i Social Distortion.

Jon był wielkim fanem zespołów synth-popowych, takich jak Kraftwerk i M; kiedy poznał Stacey Swain w 1981 roku, od razu wiedział, że ta niezwykle stylowa była ujeżdżaczka słoni z Ringling Bros. i weteranka parad na Main Street w Disneyu posiada cechy gwiazdy idealnie pasujące do muzyki elektronicznej – gatunku, który Stacey również uwielbiała. Była zafascynowana niszowym japońskim zespołem The Plastics oraz grupą The B-52's, a do Davida Bowiego po prostu nie mogła się nasycić. Jako znawczyni stylu, Swain potrafiła dosłownie zamienić łachmany w modowy manifest. Pewnego razu udała się na jarmark renesansowy w Agoura, ubrana jedynie w dwa duże kawałki miękkiej skóry, które kupiła w sklepie w Anaheim.

St. James tworzył grupę synthpopową o nazwie Q, nawiązującą do postaci z serii o Jamesie Bondzie. W skład zespołu wchodzili St. James (gitary) oraz Dan Van Patten i John Van Tongeren (vocoder i syntezatory). Swain pełniła funkcję asystentki producenta przy czterech utworach z EP-ki „The Q”, kiedy St. James zdał sobie sprawę, że potrzebują wokalistki do pierwszego utworu „Sushi”. Swain podjęła się tego zadania, ponieważ wcześniej nagrywała w jego studiu wersje demo. Wkrótce została główną wokalistką Q, choć w tamtym czasie wciąż uważała się bardziej za tancerkę niż za piosenkarkę.

W 1981 roku Q (pierwotny projekt) tworzyli Jon, Dan i ja, stąd Jon Q, Dan Q i Stacey Q. Q, pierwotna nazwa projektu, nawiązuje do Jamesa Bonda i naukowca odpowiedzialnego za wszystkie jego wysokotechnologiczne gadżety...

Źródło: Artykuł „Stacey Q” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Stacey Q)

Cała filmografia (Stacey Q)