(I. M. Vijayan)

(I. M. Vijayan) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Bigil» (2019), «பிகில்» (2019), «Muddy» (2021), «മഡ്ഡി» (2021), «Siddy» (2022),

Inivalappil Mani Vijayan jest byłym indyjskim piłkarzem zawodowym. Grając na pozycji napastnika, stworzył udaną parę atakującą z Baichungiem Bhutią w reprezentacji Indii pod koniec lat 90. i na początku lat 2000. Vijayan został koronowany na Piłkarza Roku w Indiach w latach 1993, 1997 i 1999, jako pierwszy zawodnik, który zdobył tę nagrodę wielokrotnie. W 2003 roku otrzymał również nagrodę Arjuna.

Vijayan zaczynał jako sprzedawca lemoniady na stadionie Thrissur Municipal Corporation w Kerali, zarabiając 10 pais (0,02 centa) za butelkę. Ostatecznie został wybrany do gry w klubie Kerala Police i wyrósł na jedną z czołowych postaci w krajowej piłce nożnej. Jako wysoce agresywny gracz, stał się także najlepiej zarabiającym piłkarzem w indyjskich klubach oraz stałym członkiem reprezentacji Indii. Strzelił jednego z najszybszych goli w historii piłki nożnej międzynarodowej w meczu przeciwko Bhutanowi podczas Igrzysk Południowoazjatyckich w 1999 roku, kiedy udało mu się to zrobić w 12 sekund. Szybsze gole międzynarodowe w historii obejmują strzały Davide Gualtieri w 8 sekund i Hakana Şüküra w 11 sekund. Talenty Vijayana wzbudziły zainteresowanie klubów z Malezji i Tajlandii, choć spędził całą swoją karierę w Indiach aż do emerytury. Pod koniec kariery strzelił 40 goli w 79 meczach w reprezentacji Indii. Po zakończeniu kariery międzynarodowej Vijayan założył akademię piłkarską, aby szkolić młodych graczy w swoim rodzinnym mieście. Po krótkiej przerwie ponownie gra w klubie Kerala Police.

Najważniejsze dzieła (I. M. Vijayan)

Cała filmografia (I. M. Vijayan)