Marcel Muludżi (Marcel Mouloudji)

Marcel Mouloudji, urodzony 16 września 1922 roku w 4. dzielnicy Paryża, a zmarły 14 czerwca 1994 roku w Neuilly-sur-Seine, był francusko-algierskim piosenkarzem, kompozytorem, malarzem i aktorem. Jego utwory, na zmianę zaangażowane i sentymentalne, przywołują miłość, wojnę oraz nostalgię rozpiętą między smutkiem a samotnością. Interpretował w szczególności teksty takich poetów jak Boris Vian, Louis Aragon i Philippe Pauletto.

Marcel Mouloudji urodził się w 1922 roku w Paryżu; jego ojciec był murarzem, a matka gospodynią. Ojciec, Saïd Mouloudji, urodził się w 1896 roku w Algierii Francuskiej, w kabylskiej wiosce Leflaye (plemię Aït Waghlis, daïra Sidi-Aïch), natomiast matka, Eugénie Roux, była Bretonką urodzoną w Paryżu w 1901 roku. Rodzina zmagała się z poważnymi problemami: gdy Marcel miał zaledwie dziesięć lat, jego matka trafiła do szpitala z powodu zaburzeń psychicznych, a niepiśmienny ojciec, mieszkający w pokoju dla służby, miał trudności z wychowaniem dwóch synów – najstarszego, André, który był ciężko chory, oraz drugiego, łagodnego marzyciela, który znajdował schronienie dzięki przypadkowym spotkaniom.

W okresie dojrzewania Marcel wraz z bratem zapisał się do lewicowego ruchu młodzieżowego Faucons Rouges, blisko związanego z SFIO. W 1935 roku poznał Sylvaina Itkine'a, reżysera i członka Grupy Październikowej, organizacji powiązanej z Federacją Teatrów Robotniczych Francji. Marcel Maillot, dyrektor obozu letniego Syndicat du livre, zachęcił go do wspólnego śpiewania z bratem. Wkrótce został dostrzeżony przez Jean-Louisa Barraulta. W tym czasie Marcel gościł u Barraulta, który wprowadził go w artystyczne środowisko Paryża. W 1936 roku uczestniczył w życiu artystycznym związanym z Frontem Ludowym. W tym samym roku wystąpił w filmie Jacques'a Daroya „La Guerre Des Gosses”. W 1937 roku, w filmie „Claudine À L'École” w reżyserii Serge'a de Poligny, scenarzysta Jacques Constant stworzył postać „Petit Moulou” (z Blanchette Brunoy w roli głównej), który wkrótce stał się Mouloudjim. W 1938 roku Marcel zagrał jednego z trzech młodych bohaterów w filmie „Disparus De Saint-Agil” w reżyserii Christian-Jaque. W 1939 roku wcielił się w rolę Louisa w filmie „L'Enfer Des Anges” (również Christian-Jaque), który został wybrany na festiwal w Cannes w 1939 roku (który się nie odbył), a premierę miał w lutym 1941 roku. W 1942 roku zagrał Ephraïma Luskę w filmie Henri Decoin „The Strangers in the House”, opartym na twórczości Georges'a Simenona.

Jacques Canetti, słynny agent artystyczny, zaproponował mu nagranie utworu „Comme Un P'tit Coquelicot”, dzięki któremu Mouloudji otrzymał Grand Prix du Disque w 1953 roku oraz nagrodę Charles-Cros w 1952 i 1953 roku. W kolejnym roku powtórzył sukces utworem „Un Jour Tu Verras”. Ponownie pojawił się w filmach, m.in. u Henri Calefa w 1949 roku, a trzy lata później w „Wszyscy jesteśmy mordercami”. Swoje ostatnie role zagrał w „Rafles sur la ville” Pierre'a Chenala, a następnie w „Llegaron Dos Hombres” w 1958 roku.

Po nagraniu w 1976 roku płyty z akordeonistą Marcellem Azzolą zatytułowanej „And it was turning”, wydał album „Unknown Unknowns”, dzięki któremu udał mu się tournée po całym kraju. Wyczerpany postanowił poświęcić więcej czasu pisaniu i malowaniu. W 1992 roku z powodu zapalenia opłucnej częściowo stracił głos, ale wciąż pracował nad nowym albumem. Zmarł 14 czerwca 1994 roku i został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu.