Dieter Bohlen (Dieter Bohlen)

Dieter Bohlen (urodzony jako Dieter Günter Bohlen, 7 lutego 1954 r.) jest niemieckim kompozytorem, producentem, piosenkarzem i osobowością telewizyjną. Sławę zdobył po raz pierwszy w latach 80. jako członek popowego duetu Modern Talking, a od tego czasu współpracował jako producent z wieloma artystami niemieckimi i międzynarodowymi. Jest również jurorem w programach castingowych Deutschland sucht den Superstar oraz Das Supertalent.

Bohlen jest najstarszym synem wykonawcy robót budowlanych Hansa Bohlena (ur. 1928) i jego żony Edith (ur. 1936) i dorastał we Fryzji Wschodniej. Jego babcia ze strony matki pochodziła z Królewca. Nadano mu imię Dieter Günter Bohlen, jednak później wyraził on niezadowolenie ze swojego drugiego imienia i doprowadził do jego oficjalnego usunięcia. Ma młodszego brata o imieniu Uwe. Rodzina przeprowadziła się później do Eversten (Oldenburg). W młodości Bohlen przez pewien czas należał do Socjalistycznej Niemieckiej Młodzieży Robotniczej, a krótko do Niemieckiej Partii Komunistycznej, choć obecnie nie należy do żadnej partii. Po zdaniu matury w Wirtschaftsgymnasium der Berufsbildenden Schulen w Oldenburg-Haarentor przeprowadził się do Getyngi. Tam, na prośbę rodziców, studiował administrację biznesową na Uniwersytecie Georga Augusta, kończąc studia w 1978 roku z dyplomem.

Bohlen zaczął pisać muzykę jeszcze w szkole. Pod koniec lat 70. pracował jako kompozytor w hamburskiej wytwórni Intersong dla wielu wykonawców muzyki schlager. W 1978 roku założył krótkotrwały duet Monza wraz z Holgerem Garbode. Ich pierwszy singiel „Hallo Taxi Nummer 10”, napisany i wyprodukowany przez Tony’ego Hendrika, był pierwszą płytą Bohlena i nie odniósł sukcesu. Monza wydała drugi singiel, „Heiße Nacht in der City”, będący niemiecką wersją utworu „Hot Child in the City” Nicka Gildera, który również nie zyskał popularności. W 1980 roku zaczął pracować dla berlińskiej wytwórni Hansa. W tym samym roku, pod pseudonimem Steve Benson, wydał solowy singiel w języku angielskim „Don't Throw My Love Away”. W 1981 roku pojawiły się dwa kolejne single pod tym imieniem: „Love Takes Time” oraz „(You're A Devil With) Angel Blue Eyes”. Żaden z nich nie trafił do pierwszej setki, co doprowadziło do porzucenia projektu w 1981 roku. Wkrótce potem dołączył do zespołu Sunday, z którym na początku 1982 roku wystąpił w programie ZDF-Hitparade z piosenką „Halé, hey Louise”. Utwór ten został wykonany przez takich artystów jak Ricky King. W 1983 roku Bohlen napisał dla Bernda Clüvera piosenkę „Mit 17”, która zajęła trzecie miejsce w niemieckich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji.

Po tym, jak w latach 1982–1984 Bohlen wyprodukował sześć nieudanych singli w języku niemieckim dla piosenkarza schlager Thomasa Andersa, założyli oni popowy duet Modern Talking. Zespół pięć razy z rzędu zajął pierwsze miejsce na niemieckiej liście przebojów singli z utworami „You're My Heart, You're My Soul”, „You Can Win If You Want”, „Cheri, Cheri Lady”, „Brother Louie” oraz „Atlantis Is Calling (S.O.S. For Love)”, odnosząc sukcesy także w innych krajach europejskich, a także w Azji i Afryce. W 1987 roku zespół się rozpadł, a Bohlen założył solowy projekt Blue System, który zakończył dziesięć lat później. Kontynuował również pisanie i produkowanie dla innych artystów, w tym dla C. C. Catch (którą odkrył), Sheree (z którą podpisał kontrakt, gdy miała piętnaście lat) oraz boybandu Touché. ...